แม่คะ

 

ช่วงนี้หนูมีเรื่องว้าวุ่นใจหลายเรื่องรวมถึงเรื่องของพ่อที่เอาแต่ใจตัวเองด้วยค่ะ น้องที่ทำงานพอหนูไม่ทำตามที่เขาอยากได้อยากเป็๋น เขาก็แสดงท่าทีไม่พอใจ ทำให้รู้สึกไม่ค่อยสบายใจ มันคอยรบกวนตลอดเวลา ทำให้ไม่มีสมาธิที่จะทำอะไรให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีเลย

 

วันนี้พี่สาวให้ข้อคิืดว่า อย่าไปโมโห หรือโกรธ อะไรเลย หากเราโกรธเราโมโห เราก็เป็นแต่ฝ่ายเดียว รับความไม่สบายใจให้ตัวเองเต็มๆ อีกฝ่ายเขาไม่รู้สึกอะไรหรอก

 

หนูเห็นด้วยกับพี่สาวค่ะ คนเรามักจะเห็นแต่ประโยชน์ตัวเอง พอได้ดั่งตั้่งใจที่ตัวเองอยากได้แล้วก็คุยจ้อหน้าระรื่น

หนูกลับมามองตัวเอง ณ เวลานี้ ทำไมเราจึงต้องยอมตามคนอื่นเรื่อยไป คงจะเป็นเพราะเพื่อความสบายใจนั่นเอง

เพื่อการอยู่ในสังคมร่วมกันอย่างสงบสุข ไม่สร้างความไม่สบายใจให้แก่ใคร และต้องทำให้ความสบายใจให้กับทุกคนที่เข้ามามีส่วนร่วมกับเราด้วยซ้ำไป

คิดๆไปก็เป็นการเสียสละไม่น้อยนะคะ แต่....สิ่งที่ได้กลับทำให้เราไม่เป็นทุกข์ก็น่าจะคุ้มใช่มั้ยคะ......แม่ ซึ่งบางคนอาจจะมองว่า อ่อนแอเสียด้วยซ้ำไป

 

หนูจะพยายามคิดถึง คำของพี่สาว ว่า "โกรธ คือ โง่้ โมโห คือ บ้า " เพื่อให้จิตใจสงบมากยิ่งขึ้น สิ่งเหล่านี้จะทำให้ควบคุมอารมณ์ให้สงบเยือกเย็นลงได้

 

แต่สิ่งสำคัญที่ต้องทำในตอนนี้ก็คือ การได้นอนหลับพักผ่อนอย่างเต็มที่ เพื่อให้เซลล์สมองเกิดพัฒนาการ พรุ่งนี้จะได้ต่อสู้กับวิถีชีิวิตได้อย่างมีสติ

 

แม่เองก็ต้องพักผ่อนให้มากมาก อีกไม่นานหนูก็จะมีเรื่องสนุกมาเล่าให้แม่ฟังเหมือนเคย

 

รักแม่จ๊ะ

ลูก

6 กันยายน 2552 : 22.29 น.