เมฆหงส์เหิร..เหนือม่านฟ้าเวียงพิงค์ 

 

หงส์ ...เหมราชเอย
สง่าผ่าเผยงามสะคราญ
ณ แดนหิมพานต์ หวงตัวรักวงศ์วาน
หิมพานต์สถานสำราญมา
หงส์...ร่อนผกเผิน
บินดั้นเมฆเหิรเกินปักษา
กางปีกกวักลมท่วงทีสมสง่า

เหินลมล่องฟ้านภาลัย
หงส์...ทรงศักดิ์เรือง
ยามเจ้าย่างเยื้องงามกระไร
สวยงามวิไล สวยเกินนกใดใด
เยื้องไปแห่งไหน...สวยสอางค์

 

แวบแรก..เมื่อเห็นเมฆน้อยก้อนนี้ลอยเหนือฟากฟ้าเชียงใหม่ ณ วัดพระธาตุดอยคำ      ยามค่ำก่อนพระอาทิตย์จะลาลับเหลี่ยมเขา  ของเย็นวันวาน( ๔ สิงหาคม ๒๕๕๒)        คิดถึงเพลง หงส์เหิร ของเพ็ญศรี พุ่มชูศรีขึ้นมาทันทันทีทันควัน    จึงต้องรีบกดเก็บภาพทั้งใกล้และไกลได้สี่ภาพ   ก่อนที่เจ้าหงส์แสนสวยจะค่อยๆเคลื่อนแยกกระจายแทรกไปกับผืนฟ้าเหนือทะเลเมืองเชียงใหม่   ..และนำมาฝากเพื่อนๆ ค่ะ แทนความคิดถึง..

 

สง่าผ่าเผยงามสะคราญ..ดั่งต้องมนต์เชียวละ  เมื่อมองยามเจ้าหงส์ตัวน้อยเคลื่อนตัวไปข้างหน้าช้าๆ  เหมือนล่องลอยอยู่บนชั้นฟ้าชั้นสวรรค์ในนิยายและวรรณคดีไทยหลายเรื่อง  แถมเหมือนกับขบวนแห่กระทงในงานยี่เป็งยังไงยังงั้นเชียว

  

 

..ยามเจ้าย่างเยื้องงามกระไร..

 

 

 ..วิวสวยของเมืองเชียงใหม่ อีกมุมหนึ่ง  ณ วัดพระธาตุดอยคำ..

 

 

 

 

..ฝากความสวยงามและบุญที่ได้กระทำ..แด่เพื่อนๆกัลยาณมิตรที่แวะมาเยี่ยม..

ด้วยความคิดถึงทุกท่านเสมอค่ะ

ศน.อ้วน