......ค่ำแล้วจันทร์เจ้า ขอข้าวขอแกง.........
ทุกทิวาราตรีจันทร์เจ้าส่องแสง
คืนค่ำสาดส่องพรายประกาย
จันทร์ดวงเดิม ฟ้าผืนเดิม แต่ความรู้สึกไม่เหมือนเดิม
แค่หลับตาผ่านพ้นจันทร์ใยหายหน้าไป
แสงนวลผ่องผ่านโมงยามไร้กาลเวลา
ต้องรออีกกี่คืนที่เจ้าจะไม่ลับจากจร
ภาพจาก http://www.freedigitalphotos.net/image/s_full-moon.jpg
สวัสดีค่ะ
แวะมาทักทายค่ะ
(^___^)
แวะเข้ามาอ่านบทกวีค่ะ อ่านแล้วรู้สึกเหงาๆ ดี
ทำไมเวลามองพระจันทร์แล้วรู้สึกเหงา?แต่มองดวงตะวันแล้วอบอุ่น?
มีรูปพระจันทร์สวยๆ มาฝากค่ะ
สวัสดีค่ะ
…...ฟางกับหมอก……..
อันสายลมแลเวลาหาคอยไม่
คนอยู่ไกลยังห่วงเราหรือเปล่าหนอ
ฤาว่ามีเพียงเราที่เฝ้ารอ
ดุจหมอกล้อปลายฟางแล้วจางไป
หรือลมหลอกให้หมอกล้อพอถลำ
ฟางยังจำสายหมอกหยอกให้ไหว
ความชุ่มฉ่ำยังกำซาบอาบทั่วใจ
ละอองใสฟางยังจำทุกค่ำคืน
ถึงวันนี้ที่ขาดหมอกมาหลอกล้อ
ฟางยังรอหมอกใสด้วยใจฝืน
อย่าทิ้งฟางให้ซานซมล้มทั้งยืน
ปล่อยฟางกลืนความอ้างว้างกลางท้องนา
ลมเอย..วานช่วยบอกสายหมอกหน่อย
ว่าฟางคอยถามทวงด้วยห่วงหา
แม้วันเดือนเลื่อนลับดับเวลา
ยังตั้งตาให้หมอกย้อนเหมือนก่อนเคย....
ลืมขออนุญาต...แวะเข้ามาเยี่ยมเยือน..เลยฝากกลอนเอาไว้..จะแวะมาเยี่ยมบ่อยๆคงไม่รำคาญคนแก่(ขี้เมา)
มาเยี่ยมแล้วค่ะ ขอบคุณที่เข้าไปทักทายนะคะ
แอบตามมาเพราะคิดถึงและห่วงใยนะคะ