…...ฟางกับหมอก……..
อันสายลมแลเวลาหาคอยไม่
คนอยู่ไกลยังห่วงเราหรือเปล่าหนอ
ฤาว่ามีเพียงเราที่เฝ้ารอ
ดุจหมอกล้อปลายฟางแล้วจางไป
หรือลมหลอกให้หมอกล้อพอถลำ
ฟางยังจำสายหมอกหยอกให้ไหว
ความชุ่มฉ่ำยังกำซาบอาบทั่วใจ
ละอองใสฟางยังจำทุกค่ำคืน
ถึงวันนี้ที่ขาดหมอกมาหลอกล้อ
ฟางยังรอหมอกใสด้วยใจฝืน
อย่าทิ้งฟางให้ซานซมล้มทั้งยืน
ปล่อยฟางกลืนความอ้างว้างกลางท้องนา
ลมเอย..วานช่วยบอกสายหมอกหน่อย
ว่าฟางคอยถามทวงด้วยห่วงหา
แม้วันเดือนเลื่อนลับดับเวลา
ยังตั้งตาให้หมอกย้อนเหมือนก่อนเคย....