วันนี้ฝนตกเลยออกไปไหนไม่ได้ต้องนั่งอ่านหนังสือบ้าง

วิจัยลมหายใจบ้าง ค้นหาสิ่งดีๆในโลกไซเบอร์บ้าง

สุขบ้างทุกบ้างตามวิถีชีวิตในแต่ละวัน

เพราะสุขและทุกข์ก็อันเดียวกันแล้วแต่เราจะมองมุมไหนเท่านั้น

บางครั้งความสุขเกิดขึ้นโดยที่เราไม่ได้หวังให้เกิดขึ้น

 

 

ชาวฮินดูมีปรัชญาแห่งความสุขไว้น่าฟังว่า
"ให้เราใส่ใจช่วยเหลือให้เรือของพี่น้องเราได้ข้ามไป

และเมื่อเรารู้สึกตัวอีกทีหนึ่ง

ก็จะพบว่าเรือของเราได้ถึงฝั่งเรียบร้อยแล้ว"

บางครั้งเราอยากจะสัมผัสกับความสุขแต่ไม่อาจจับต้องได้

บางครั้งเราก็ตั้งหน้าตั้งตารอคอยหรือก้าวเดินไปหามัน

แต่บางครั้งเมื่อเราไม่นึกถึงมันก็มาหาเราเอง

ตัวอย่างแห่งปรัชญาชาวฮินดูไง
เพราะในขณะที่เรากำลังตั้งอกตั้งใจช่วยเหลือผู้อื่นอยู่

โดยที่เราไม่คิดจะเข้าไปช่วยเพื่อต้องการความสุข

แต่กลับสุขใจเหลือประมาณเมื่อได้ช่วยเหลือเขาอย่างบริสุทธิ์ใจ
แต่ถึงกระนั้นความสุขที่ว่าก็มิได้จะขึ้นอยู่กับคัมภีร์แห่งปรัชญานั้นไม่


หากแต่ว่าขึ้นอยู่กับมโนสำนึกที่เอิบอิ่มไปด้วยใจที่งดงาม
ความสุขก็เปรียบดั่งหยดของน้ำหอมที่จรุงใจ
เมื่อเราประปรายให้ผู้อื่นไปแล้ว
กลิ่นหอมของมันก็จะโปรยปรายมายังตัวเราอย่างชื่นใจ
ท่านละได้ประปรายหยดน้ำหอมให้ใครบ้างหรือยัง

(ปล.ดูภาพคลายเครียดแล้วสุขบ้างสักชั่วระยะนะขอรับ)

                    ธรรมะสวัสดีขอรับ..