จงนอมน้อมต่อสรรพสิ่ง...
ขอบคุณภาพจากกัลยาณมิตร ค่ะ
เธอนั้นจะเป็นอิสระแท้จริงเมื่อเธอ...ให้
และขณะที่กำลังให้ เธอจงหันหน้าไปทางอื่นเสีย
เพื่อว่าจะได้ไม่เห็น...ความอายของผู้รับ.
คาริล ยิบราน…Sand and Foam
(^___^)
ขอบคุณข้อความอันทรงคุณค่าจากคุณ Phornphon
ให้โดยไม่หวังผลนะครับ
สวัสดีค่ะท่าน small man
หากเราสามารถให้อย่างนอบน้อมแล้ว .... เราคงไม่หวังผล หรือ จะหวัง...
ก็เพียงให้เกิด ความอิ่มเอมใจ มิใช่หวังผลที่เป็นวัตถุหรือผลประโยชน์อื่นค่ะ
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
ผมอ่านคาริล ยิบราน เมื่อสิบกว่าปีที่แล้วไม่เข้าใจ
วันนี้เอามาอ่านใหม่ อินมากขึ้นครับ
บางที "ธรรม" จะเข้าถึงคนได้ ต้องการเงื่อนไขบางอย่างหล่อเลี้ยง
ผมรู้จักและคุ้นเคยกับพ่อหลวงจอนิพอสมควรครับ
เราเป็นอโชก้าเฟลโลว์ ด้วยกัน จึงมีโอกาสเจอกันบ่อย
เคยไปค้างอ้างแรมที่บ้านหนองเต่าหลายคร้ัง คร้ังละหลายวัน
ยินดีที่ได้รู้จักครับ
สวัสดีค่ะ
มาอ่านความค่ะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีครับ
สวัสดีค่ะคุณหนานเกียรติ
คนไม่มีรากก็ไม่ค่อยเข้าใจค่ะ
การจะสามารถเข้าใจ ซาบซึ้งได้ในบางเรื่องราว บางข้อความคงมีเงื่อนไขบางอย่างหล่อเลี้ยงจริงดังที่คุณว่าค่ะ
จึงมีคนกล่าวว่า ... เห็นทุกข์ (ทนได้ยาก) จึงเห็นธรรม ...
เดินทางไปบ้านหนองเต่า 2 ครั้งค่ะ ครั้งแรก ต้องจอดรถลงให้คนไม่มีรากลงไปอาเจียนค่ะ...55555....จำได้ไม่ลืมเลยค่ะ
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
ขอบคุณคุณณัฐรดาค่ะ
แต่ก่อนนี้คนไม่มีรากจะชอบพกหนังสือดี ๆ ที่มีรุ่นพี่และครูบาอาจารย์แนะนำ แต่อ่านไปก็ไม่ค่อยรู้เรื่องอะไร ไม่อิน ไม่สนุก ไม่ซาบซึ้ง
....จนถึงวัยหนึ่ง ได้ผ่านประสบการณ์มาบ้าง จึงเห็นว่าข้อความของปราชญ์เหล่านี้ เป็น "สัจพจน์" ค่ะ
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะ พอลล่าก็ชอบที่จะเป็นผู้ให้
และมักจะถามกลับมาเวสมอ ว่า เราให้ หรือเรารับ...
เราให้เขา แต่เราได้ความสุข เพราะฉะนั้น ต่างคนต่างให้ค่ะ
ขอบพระคุณท่านอ.นายประจักษ์~natadee ค่ะ
น้องม่อนน่าเอ็นดูและเป็นเด็กที่โชคดีเหลือเกินค่ะ
ทายได้ว่าจะต้องเป็นเด็กดี เป็นสมาชิกที่มีคุณภาพของสังคมเราค่ะ
น้อมรับพรที่ท่านให้ค่ะ
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
น่ารักจ้งค่ะ ภาพนี้...
สวัสดีค่ะคุณ♥paula ♥ที่ปรึกษาตัวน้อย✿
ชื่นชม "ผู้ให้" เช่นคุณพอลล่าค่ะ
เมื่อเราให้ นั่นคือ เราก็ได้รับ ด้วยในขณะเดียวกัน
ยิ่งให้ จึงยิ่งได้รับ ... จริงไหมคะ
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
ภาพนี้เพื่อคุณพอลล่าโดยเฉพาะค่ะ
ทำไมล่ะค่ะพี่คนไม่มีราก
กอไม่เข้าใจเลย
ทำไมต้องหันหน้าไปทางอื่น
เพราะจะได้ไม่เห็นความอายของผู้รับ
ทำไมล่ะค่ะ เวลาใครให้อะไรกอ
ก็เค้าซื้อมาให้ กอก็รับไว้ แล้วทำไมต้องอายด้วยล่ะค่ะ
กอไม่เคยอายเลยค่ะ เอ๊ะ จริง ๆ มันต้องอายมั้ยค่ะ
พี่คนไม่มีรากมาตอบด้วยน่ะค่ะ กอสงสัยค่ะ
เดี๋ยวนอนไม่หลับค่ะ อิอิ
สวัสดีครับคุณคนไม่มีราก
ชอบจังเลยครับ...3 บรรทัดสั้นๆ แล้วจากไป 555
ที่พี่กอสงสัยนั้นน่ะน่ารักดีครับ เดย์พอเข้าใจอยู่ครับ แต่ถ้าในมุมเราที่เป็นผู้ให้นะ อาจจะหมายความถึงเราอายเอง 555 เหมือนให้ดอกไม้สาวๆไงครับ ใจจริงก็อยากเห็นเค้าอายอยู่ แต่เราอายกว่า ฮิฮิ
ให้แบบไม่หวังผลครับ ^^
อืม แล้วใครกันที่จะอาย คนให้หรือคนรับ น้องสุดสายป่าน และน้องadayday มาพาให้สงสัยค่ะ
แต่อีกอย่าง คือ ต้องขอบคุณคนที่รับสิ่งที่เราให้ด้วยค่ะ
เพราะถ้าเค้าไม่รับ เราก็จะไม่มีโอกาสเป็นผู้ให้ค่ะ
ให้โดยไม่หวังผลตอบแทน
แต่ได้รับความสุขทางใจมาเองใช่ไหมคะ
หนังสือท่านคาลิล ปูเริ่มอ่านตอนมัธยมไม่ค่อยเข้าใจค่ะ
...ผู้ให้ไปไม่ควรจำ ผู้รับควรจำจด เพื่อทดแทน ...
ขอบคุณสิ่งดีๆที่พี่หญิงให้ปูเสมอมานะคะ
อาปิงเอ้ย
มาส่งข่าว confirm เรื่องติวนะ
พุธหน้าที่ห้องสมุดห้อง IS ชั้นสองนะ
เธอนั้นจะเป็นอิสระแท้จริงเมื่อเธอ...ให้
และขณะที่กำลังให้ เธอจงหันหน้าไปทางอื่นเสีย
เพื่อว่าจะได้ไม่เห็น...ความอายของผู้รับ
ไม่ธรรมดานะ ปรัชญานี้ มิน่าถึงเป็น "ผู้ให้" ที่น่ารักเสมอ
คิดถึงนะน้องรัก
ให้..กำลังใจค่ะ...
มาให้แบบหันหน้าไปทางอื่น...
ให้...ให้....ให้.....
ขอให้ความจริงใจแบบไม่ต้องอายที่จะรับนะคะ....
+ สวัสดีค่ะพี่คนไม่มีรากและป้าคนดอกไม้สีม่วง...
+ ขอบคุณมากมายค่ะสำหรับทุกความระลึกถึงและห่วงใยที่ส่งมาเสมอ ๆ นะค่ะ...
+ เพิ่งกลับมาจากเชียงใหม่และกลับถึงบ้านเมื่อประมาณ 1 ชั่วโมงที่ผ่านมาค่ะ...
+ เหนื่อยสุด ๆ เลยค่ะ...เพราะนั่งรถยาวจากเชียงใหม่ถึงหมอชิตก็ตรงมาที่สายใต้และนั่งยาวมาหาดใหญ่แบบไม่มีเว้นวรรคเลยค่ะ...
+ ตอนนั่งรถก็คิดถึงการให้เช่นกันค่ะ..."สิ่งที่ให้มากมายราคาหรือไม่ไม่สำคัญ...ที่สำคัญ คือว่าน้ำใจของผู้ให้นั้นช่างมีคุณค่ามหาศาล...ทำให้ผู้รับเช่นเรา ๆ มีพลังและกำลังใจ หัวใจพองโตมากมายเลยค่ะ..." คิด ๆ แล้วก็ยิ้มคนเดียวเป็นนานสองนาน..ผู้โดยสารที่นั่งข้าง ๆ แอบชำเลืงดู...คงคิดว่าเราบ้า...เพราะสักพักเขาก้ย้ายที่ไปนั่งตรงอื่นแทน....อิ อิ...
+ ด้วยความคิดถึงเช่นกันค่ะ....