เมื่อวันที่ ๑๙ ส.ค. ๕๒ สภามหาวิทยาลัยมหิดลได้ให้นโยบายเกี่ยวกับวิทยาเขต ๓ แห่ง คือกาญจนบุรี, นครสวรรค์, และอำนาจเจริญ ไว้อย่างชัดเจน ๒ ข้อ คือ
• ให้ดำเนินการเป็นมหาวิทยาลัยเพื่อท้องถิ่น ใช้ทรัพยากร จาก/ใน ท้องถิ่น ส่งเสริมการเรียนรู้ในท้องถิ่น เพื่อท้องถิ่น เน้นการเป็น Wisdom of the Land ในท้องถิ่น มหาวิทยาลัยมหิดลส่วนกลางออกทรัพยากรความรู้ด้านวิชาการและการบริหารจัดการ ไม่ใช่งบประมาณ
คำว่า “มหาวิทยาลัยเพื่อท้องถิ่น” หมายความว่า ต้องไม่ใช่การจำลองแบบมหาวิทยาลัยมหิดลที่กรุงเทพไปไว้ที่ต่างจังหวัด ต้องออกแบบใหม่ให้เหมาะสมแก่ท้องถิ่นนั้นๆ และต้องมีการสร้างวัฒนธรรมองค์กรขึ้นใหม่ให้เหมาะสมต่อการเป็นสถาบันอุดมศึกษาเพื่อท้องถิ่น
• ให้มีการวางแผนและดำเนินการโดยมองระบบอุดมศึกษาภาพรวมในพื้นที่ ไม่คิด/ทำ แบบโดดเดี่ยว แต่คิด/ทำ อย่างเป็นระบบร่วมกับสถาบันอื่นๆ ในพื้นที่
กรรมการสภาฯ ได้ให้ความเห็นว่า การสร้างมหาวิทยาลัยในต่างจังหวัดในสภาพปัจจุบัน ต้องเปลี่ยนวิธีคิด/ทำ ไปจากเมื่อ ๑๐ ปีที่แล้ว โดยสิ้นเชิง เพราะสภาพของระบบอุดมศึกษาของประเทศเปลี่ยนไปมาก จากขาดแคลนเป็นล้น แต่ต้องการเชิงคุณภาพ การที่มหาวิทยาลัยในกรุงเทพจะไปทำงานสร้างวิทยาเขตใหม่ในพื้นที่ ต้อง de-learn กระบวนทัศน์เดิม ใช้กระบวนทัศน์ใหม่ คือกระบวนทัศน์สถาบันอุดมศึกษาที่แนบแน่นอยู่กับท้องถิ่น
วิจารณ์ พานิช
๒๐ ส.ค. ๕๒
