เขาย่อมมีความเข้มแข็ง ย่อมมีสิทธิ์ที่จะเลือกวิถีชีวิตตามความเหมาะสมของเขาได้

 ผู้เขียนจะได้เล่าการทำแผนชุมชน อีกสักบันทึกหนึ่ง เพื่อให้ได้ทราบการดำเนินงานประชาคม ทำแผนชุมชน ซึ่งยังต้องดำเนินการต่ออีกในเวลาต่อไป สำหรับวันนี้ จะให้ดูว่าชาวบ้านเขาตัดสินใจ ในการแก้ไขปัญหาอะไรของพวกเขาบ้าง เพราะวันนี้ เขาเป็นผู้ระบุ และมีสิทธิ์ขาดทุกประการ ที่จะจัดการตัวเอง

  เจ้าหน้าที่ที่ทำงานอยู่ในชุมชน รวมถึงเจ้าหน้าที่สถานีอนามัยด้วย เป็นเพียงพี่เลี้ยง เป็นเพียงผู้รู้ในเรื่องราวรายละเอียดเชิงทฤษฎี วิชาการเท่านั้น จากนี้ไป กิจกรรม การจัดการเป็นเรื่องของเขา ประชาชนทั้งหลาย ที่มีส่วนเกี่ยวข้องและเป็นอยู่ในสังคมเดียวกัน เพราะเขาย่อมมีความเข้มแข็ง ย่อมมีสิทธิ์ที่จะเลือกวิถีชีวิตตามความเหมาะสมของเขาได้ เขาจึงเป็นเขา ที่ยั่งยืนมาจนถึงทุกวันนี้ ผู้เขียนเชื่อแบบนั้น

ทุกข์ของชาวบ้านมีมากมายจังเลยค่ะ แต่เมื่อถามว่า

สิ่งไหนที่ทำให้ทุกข์มากที่สุด และเป็นทุกข์ร่วมกัน ให้เลือกมาแก้ไข

และต้องดูด้วยว่า แก้ไขได้ใช่ไหม เป็นสำคัญ

Dsc05247

และแล้วเขาก็ร่วมกันคิดอย่างรอบครอบอีกครั้ง ทั้งเปิดประเด็น และปิดประเด็นเอง บางเรื่องอาจไม่ตรงใจเจ้าหน้าที่ ก็ไม่ต้องไปชี้ชวนใดๆทั้งสิ้น ถามกลับซ้ำๆไปว่า สิ่งนี้ใช่ไหม จะแก้ไขไหม แก้ได้ไหม แน่ใจนะว่าจะตัดทุกข์นี้ออกไป

   จะเป็นช่วงเวลาที่ผู้เขียนชอบมาก เพราะจะได้ฟัง ได้เรียนรู้ชาวบ้านอีกมุมมองหนึ่ง ที่ไม่ค่อยได้เห็นมากนัก มีการโต้แย้ง มีการส่งเสริม และมีการลงมติ ที่ยอมรับกันได้ และช่วงเวลานี้แหละ ที่เราจะได้เรียนรู้ว่า ที่เขาเลือกปัญหานี้มาแก้ไข เพราะอะไร และแนวทางที่จะแก้ไขทำอย่างไรบ้าง 

ในการพบครั้งนี้ ผู้เขียนต้องการเท่านี้ก่อน คือจะแก้ทุกข์อะไรบ้าง ส่วนแนวทางขอคร่าวๆ เอาแค่ว่า พอมองเห็นทางแก้ไข ก็เป็นพอ เพราะการประชุมนัดต่อไปต่างหาก ที่จะมาช่วยกันคิดอย่างละเอียด ทั้งวิธีการ งบประมาณ ผู้รับผิดชอบ ซึ่งเมื่อได้ทำครบทั้ง ๗ หมู่บ้าน ก็จะได้นำมาบันทึกให้ได้ทราบกันค่ะ

 

ภาพเก็บตกในงานประชาคม

ผู้เขียนไปถึงวัดพันเสด็จนอก ก็พบชาวบ้านหิ้วปิ่นโตมาคนละเถา คิดว่าจะนำมาเลี้ยงพระ ปรากฏว่า เขานำมาเลี้ยงหมอนั่นแหละ แหมปลื้มๆ อิ่มท้องเลย

เมื่อทำงานเสร็จ มีการเก็บภาพแห่งความสำเร็จ และสู้ๆค่ะ

โอกาสหน้า คงได้มีโอกาสนำเสนอความก้าวหน้า

ของแผนชุมชนจริงๆ ในเร็ววันนี้ค่ะ