อ่านดูหัวข้อก็คงมีหลายเรื่องราวที่จะบอกจะเล่า  เกี่ยวกับวัฒนธรรม สังคม การเป็นอยู่ที่แตกต่างกันระหว่างพื้นที่สองฟากฝั่งทะเล  สงขลาอยู่ที่อ่าวไทย ภูเก็ตคืออันดามัน  เมืองสงขลาเป็นเมืองแห่งวัฒนธรรมที่มีความหลากหลายขอความเป็นภาคใต้ ภูเก็ตเป็นเมืองที่เต็มไปด้วยวัฒนธรรมการเป็นอยู่ที่ค่อนข้างถูกครอบงำโดยวัฒนธรรมต่างชาติ  ทั้งนี้ อาจเป็นเพราะต้องการเอาใจนักท่องเที่ยว รวมทั้งการที่นักท่องเที่ยวเองนำพาวัฒนธรรมของตนเองมาปฏิบัติ ซึ่งคนไทยเองเป็นนักเลียนแบบวัฒนธรรมตัวยง ไม่ว่าสิ่งใดเข้ามา คนไทยรับหมด  จนบางครั้งลืมความเป็นตัวของตัวเอง  ที่สงขลา มีวัฒนธรรมการแสดงที่แสดงออกมาอย่างชัดเจน  หนังตะลุง  มโนราห์ ฯลฯ แต่ที่ภูเก็ต ค่อนข้างที่จะหาวัฒนธรรมการแสดงที่เป็นตัวเองของภูเก็ตยาก  อาจมีเพียงวัฒนธรรมกายแต่งกายที่พยายามอนุรักษ์ไว้คือการแต่งชุดย่าหยา คือใส่เสื้อลายลูกไม้และผ้าถุงลายปาเต๊ะ  และที่สำคัญ ชาวภูเก็ตต้องประดับด้วยเครื่องประมุก ทั้งสร้อยคอ สร้อยข้อมือ ต่างหู วัฒนธรรมสำเนียงการพูดย่อมมีความแตกต่างกันอยู่แล้ว  ที่ภูเก็ตได้รับอิทธิพลจากพ่อค้าขาวจีนที่เข้ามาค้าขาย ทำเหมืองแร่ สำเนียง รวมทั้งคำพูดจา ภาษาก็ค่อนข้างมีความเป็นจีนผสมมลายู  สรุปว่าที่ภูเก็ตจึงเป็นวัฒนธรรมที่ค่อนข้างหลากหลายจากชนหลายเชื้อชาติทั้งแบบเก่าคือจีนผสมมลายู และแบบใหม่คือ ชาวฝรั่งต่างชาติที่เข้ามาท่องเที่ยว  ความเป็นชนเกาะของชาวภูเก็ตจึงค่อนข้างที่จะมีความแตกต่างจากชนบนผืนแ่ผ่นดินใหญ่อยู่มากพอสมควร  และรูปลักษณ์ความเป็นภาคใต้ก็แตกต่างในความเป็นปักษ์ใต้แท้ๆ มาก  หรือคุณคิดเห็นอย่างไร  บอกกล่าวกันมานะ