เสี้ยวของชีวิต

                  

                จันทร์ครึ่งดวง

.....อากาศดีๆยังงี้....ทำให้เราไม่อยากนอนหลับ.......
เพราะหากเราหลับ....เราคงหาโอกาสเจออากาศดีๆแบบนี้ไม่ได้.....
เราจึงอยากเก็บอากาศอันแสนสดชื่นอันนี้เอาไว้...ให้ได้หายใจเต็มๆปอด
ไม่เชื่อ....ก้อลองตื่นมาตอนดึกๆดื่นๆอย่างเราซิ.....
จะได้สูดอากาศอันแสนบริสุทธิ์และไม่ร้อนเหมือนตอนกลางวัน
แต่พอตอนดึกๆแล้ว....บรรยากาศมันช่างเงียบเชียบเหลือเกิน.....
ผู้คนต่างหลับกันไปหมด...เพราะความเหนื่อยล้าอ่อนเพลีย....
จากความสนุกสนานในตอนกลางวัน....เงียบจนไม่ได้ยินแม้แต่....
เสียงรถรา...ที่ขวักไขว่เมื่อตอนกลางวัน...ผิดกันหน้ามือเป็นหลังมือ...

.....แต่...ถึงแม้จะเงียบ....เรากลับชอบ......
ความเงียบ....ทำให้เรามีสมาธิ....คิดอะไรต่อมิอะไรได้....
แม้ว่ามันจะดูเงียบเหงาไปบ้างก็ตาม.....
เราชอบดูท้องฟ้า...เราชอบดูดาว.......และเราชอบดูดวงจันทร์.....
บางครั้งเราฝัน...ฝันอยากไปอยู่บนนั้น....บนนั้นอาจจะมีใครซักคน...
ก็ใครซักคน...ที่รู้ใจเรา...เข้าใจเรา.....และมีใจให้เรา......
แต่เราก็......ได้แค่ฝัน........เราขึ้นไปอยู่บนนั้นไม่ได้.....

 และ....จันทร์.....ก็ไม่ได้อยู่กับเราตลอดไป......
บางคืน...จันทร์....ก็ห่างหาย....เหมือนไม่เต็มใจอยู่กับเรา

                       จันทร์  หญิง ธิติกานต์

       จันทร์คืนแรม วับแวมอยู่บนปลายฟ้า
คงล้าอ่อนแรงทอแสงแหว่งเว้าครึ่งดวง
คืนเหงามันเศร้ามันซึมในทรวง
จันทร์เพียงครึ่งดวงคล้ายจันทร์เจ้ารอใคร

      จันทร์คืนแรมวับแวมมีเพียงครึ่งใบ
คงดังกับใจฉันที่มีเพียงครึ่งดวง
คอยรักที่จักเดิมเต็มในทรวง
โอ้ใจครึ่งดวงเฝ้ารอมาเนิ่นนาน

     จันทร์เอ๋ยจันทร์ที่ลอยเด่นฟ้า
จะมีน้ำตาหลั่งมาเหมือนฉันบ้างไหม
ความรักมันช่างห่างไกลแสนไกล
ไม่รู้วันไหนหัวใจถึงจะเต็มดวง

   คงมีวันที่จันทร์เจ้าจะเต็มใบ
แต่ว่าหัวใจฉันจะมีไหมวันนั้น
ฤารักฉันจะเป็นเพียงความฝัน
ไม่มีวันนั้นวันที่ใจเต็มดวง...