วันนี้อากาศร้อนมากๆๆทั้งวัน

แต่พอใกล้ค่ำก่อนสวดมนต์

มันก็อัดอั้นไว้ไม่ได้ต้องแปรเปลี่ยนหาสมดุลตามธรรมชาติ

เลยกลายมาเป็นน้ำฝนโปรยปรายทั่วสารทิศ

ทุกอย่างมีทางออกเสมอ  ถ้าเราไม่ขังความคิดนั้นไว้

เพราะ

การคิดยิ่งคิดยิ่งฟุ้งซ่านเรื่อยไป ไม่คิดก็ไม่ได้เพราะเรามีใจ

จะต้องคิด เมื่อเราจะคิดก็คิดได้แต่ให้มีสติกำกับใจ

เช่น การทำสมาธิมีสติกำกับใจให้คิด

พุทโธ ๆ  หรือยุบหนอ  พออหนอ ฯลฯ

เรียกว่าเป็นกโลบายในการบริกรรมทำให้ใจสงบได้

และจะทำที่ใดก็ได้เมื่อสบโอกาสแม้แค่สองสามนาที

จะก่อนนอน  รอขึ้นรถ  ขึ้นเครื่อง  ติดไฟแดง

พักจากงานที่ทำ ซึ่งวันหนึ่งๆถ้าตั้งใจจริงได้หลายนาที

เห็นไหมง่ายนิดเดียวแต่ต้องทำบ่อยๆ

และไม่จำเป็นว่าเราจะนับถือศาสนาอะไรก็ทำได้

และที่สำคัญต้องทำหากต้องการมีสติกำกับใจ

 แต่การคิดทำให้ใจฟุ้งซ่าน

เรียกว่าคิดมาก เพราะทำให้ใจลำบากบอบช้ำ ทำให้ใจเศร้าหมอง

ดังนั้นการคิดควรไตร่ตรองให้สติครอบครองความคิด

ดังพระพุทธองค์ทรงตรัสว่า

กระแสแห่งความคิดทั้งหลาย กั้นได้ด้วยสติและปัญญา

สติปัญญาจะเกิดขึ้นได้เมื่อใจเรามีพลังจิต

พลังจิตจะเกิดขึ้นได้เมื่อเราฝึกฝน

ซึ่งหาใช่เรื่องปาฏิหาริย์แต่อย่างใดไม่

ปัญหาใจคิดฟุ้งซ่านก็จะลดลงไป ใจเราก็จะสงบเย็นสบาย

เมื่อนั้นเราก็จะควบคุมจิตในการคิดได้เสมอ

ธรรมะสวัสดีขอรับ..