20 สิงหาคม 2552 21.00 น.
วันนี้ เข้าพบท่าน ผอ.ก้อยบอกกล่าวท่านเป็นทางการว่าจะต้องเริ่มทำงานที่ใหม่ วันที่ 1 กันยายน 2552
กล่าวลาท่านเป็นทางการพร้อมบอกจะทำงานวันสุดท้าย วันที่ 28 สิงหาคม 2552 จะเคลียล์งาน
ให้เรียบร้อยการทำคะแนนนักศึกษา การสรุปงานการจัดการศึกษาพัฒนาสังคมและชุมชน ปี 52
ให้เรียบร้อยเป็นเล่ม 5 บท…………ได้รับคำสั่งสอนของท่านผอ.น้อมรับในความเมตตากรุณา
แม้นตลอด 4 ปีที่ผ่ามาตังเองคิดว่าเป็นลูกน้องที่ไม่ดีนักทำให้ท่านหงุดหงิดไม่ได้ดังใจท่านเหมือนที่ท่านหวังไว้
ตัวเองทราบดี....แต่พยายามปรับปรุงแก้ไขมาตลอด...แต่ท่านก็ทำเอาหูไปนาเอาตาไปไร่มาตลอด...
เพราะท่านเป็นผู้บริหารที่ให้โอกาสคน...โกรธง่าย...หายเร็ว....ท่านก็รู้ใจ..ครูซ่อมคนเสียด้วย...ท่านว่าอะไร
...ไม่มีเถียง...เดินหนีอย่างเดียว...จริงมั้ยค่ะท่านผอ.ท่านอารมณ์เย็นลง...ค่อยชี้แจงเหตุผล.....
จำคำพูดของท่านผอ.ก้อยเสมอว่า”...ไอ้พวกนี้มันบ้าคนละแบบ....13 คน 13 อย่าง...”
อยากบอกว่าขอบคุณท่านสำหรับการพยายามปรับปรุงให้ทำงานมีระเบียบเรียบร้อย...
แต่สำหรับครูซ่อมคน...ไม่มีที่งานไหนไม่ต้องแก้ใขเป็นลูกน้องที่
1. ลายมือไม่สวยเขียนอ่านไม่ออก
2. มาทำงานสายอันดับที่ 2 -3 บ่อยครั้ง ช่วงหลังพัฒนามาหน่อย....ด้วยมีภาระกิจตอนเช้า..
บอกกล่าวท่านก่อน......ท่านมักสอนเสมอไม่ว่าอะไรให้บอกกล่าวกัน..ถือว่าเป็นการให้เกรียติกัน
จะน้อมนำไปปฎิบัติใช้กับผู้ใต้บังคับบัญชา...และท่านสอนเสมอว่า...เราต้องทำให้เป็นตัวอย่างเสียก่อน
ก่อนที่จะว่ากล่าวคนอื่น....
3. คนที่ใช้กระดาษสิ้นเปลื้องอันดับสองรองจากคูรน้อย....พิมพ์หนังสือผิดเสมอต้องมีคนตรวจทานสวนตัว
อันนี้เป็นหน้าที่ของครูลิ้ม และครูนุตรา เสมอ...ขอบคุณไว้ ณโอกาสนี้
3. ขี้ลืมเป็นที่หนึ่ง
4. ใจร้อนเป็นที่ สอง....ตอนนี้หลังจากผ่านการสูญเสียสิ่งที่มีค่าไปใจก็เย็นลงเยอะ...
ขอบคุณผอ.ก้อย ประทับใจท่านในฐานะหัวหน้าอยู่ 2 เรื่องคือ
- ท่านส่งเสริมเรื่องการพัฒนาความรู้ทางด้านวิชาการสมองและปัญญาโครงการพัฒนาบุคคลากร
ในทุกโครงการเปิดโอกาสให้บุคลากรพัฒนาความรู้ความสามารถในทุกด้าน
-เทคโนโลยี ท่านปฏิวัติทุกอย่างต้องพิมพ์คอมฯ
-การเรียนรู้ KM การเขียนรายงานประจำวันโดยใช้ การเขียน บันทึกงานเผยแพร่งานประชาสัมพันธ์
งาน กศน.เมืองประจวบฯ ศรช.ทุกศรช.ในพื้นที่ ผ่าน GOTOKNOW สุดท้ายเร็วๆนี้ HI 5
ครูซ่อมคนสามารถแลกเปลี่ยนเรียนร็ทางด้านวิชาการและข้อคิด ปรัญชาการดำเนินชีวิตที่ผิดผลาด ทั้งดีและไม่ดีอย่างน้อยเป็นอุธาหรณ์สอนบทเรียนคนอื่นได้
-การสอนให้เป็นคนรักการอ่าน โครงการ MONDAY MORNING ที่เป็นกุสโรบายในการปลูกฝังให้ความสำคัญของการอ่านให้ลูกน้องทุกคน...ตอนนี้ครูซ่อมคนมีหนังสืออยู่ 6 ตู้ เป็นหนังสือทุกรูปแบบ
และจากการอ่านหนังสือมันทำให้มุมมองเรื่องต่างๆเราเปลี่ยนไป...และเปิดความคิดกว้างขั้น
คงเป็นแนวร่วมที่จะนำนโยบายนี้ใช้กับลูกไอ้ตัวเล็ก...และคนรอบข้างอย่างแน่นอน...
ขอบคุณมากค่ะผอ.ก้อย...ขอบคุณมากจริงๆ
10 พฤษภาคม 2544 เป็นวันที่เริ่มการทำงานที่ กศน.เมืองประจวบฯเป็นวันแรก
ผอ.คนแรก ท่านผอ.สากล ประมงค์ ท่านเป็นผู้บริหารคนแรกเป็นต้นแบบการทำงานในชุมชนและ
การพูดในที่ประชุมคำว่า สวัสดีครับ...ครับ...ครับเจ้านาย...คับไม่เคยหลวม...
และคำว่า.”.คิดอะไรไม่ออกบอก กศน. “ คือสโลแกนประจำตัวของท่าน พร้อมกับคำพูดที่ประทับใจ
“ ขอโทษครับผมขอเรียนนำชี้แจงในที่ประชุมให้ทราบนิดหนึ่งว่า......”
ถ้าหูแดงทั้งข้างเมื่อไร...ถ่อยดีกว่า..ไม่เอาดีกว่า.....
ครูคนแรกเรื่องงานสารบัญและคอมพิวเตอร์ ก็จบ ป.โท ตอนเรียนเขาสอนระบบ dos. ทำงานระบบ
Window ครูแอ๋ว ( อ.วรรณา ปรีดี ) สอนการ copy ครุฑ แวลืมละสิ แต่พี่จำได้ดี..ขอบคุณมากน้อง
ครูคนแรกสำหรับงานจัดการศึกษาในทุกด่านครูเอ็ม ( อ.สุรัญชนา ศิริสมบัติ) “ น้องเอ็ม ..ทำยังไง
...น้อง... ) ขอบคุณมากจริงๆ
ขอบคุณเพื่อนร่วมงานทุกคน ...ครูอาร์มที่ร่วมงานขนทั้งหลาย...และไอ้คนที่แกล้งได้จริง...แกล้งได้ตลอด
ก็ไอ้น้องคนนี้แหล่ะ...นายแน่มากเป้นผู้ชายคนเดียวทั้งสำนักงานข้าต้องขับรถให้แก่นั่ง...นายแน่มากนายอาร์ม
ต่อไปม่มีพี่ให้แกล้งแล้วน่ะนายอาร์ม...เหยื่อรายต่อไปแอ๋วรับไปเป็นนายอยู่แล้ว...5..5...5....
สุดท้าย 8 ปีการเป็นครู กศน. สอนให้ครูซ่อมคนรู้จักคำว่าครู...คำว่าวิทยากรกระบวนการ...
คำว่างานชุมชน...คำว่าจัดเสเทีเสวนา....กระบวนการมีส่วนร่วม...การแลกเปลี่ยนเรียนรู้….งานสารบรรณ
การเงิน...กฎระเบียบ...ข้อกฎหมายต่างๆ.....คำว่าผู้นำ...และสำคํญที่สุดรอยยิ้ม...ความจริงใจ...ปัญหา....อุปสรรค...ความขัดแย้ง...สุดท้ายสำคัญที่สุด...ทุกอย่างจะสำเร็จไม่ได้..ถ้าไม่มีผู้นำที่ดี...และการทำงานที่เป็นทีม
จริงๆ......ขอบคุณสำหรับความรู้สึกดีๆที่มีให้จดจำในส่วนที่ดี...อย่าเอาเยี่ยงอย่างในส่วนไม่ดี
ดีแล้วนำไปพัฒนาต่อ..ให้ดียิ่งขึ้นที่ผ่านมา...ถ้าพี่ได้ทำให้น้องๆขุ่นข้องไม่พอใจด้วยกายกรรม...วจีกรรม
ก็ให้อภัยทาน.....เพราะพี่แค่คนเดินดินที่มีรัก...มีโลภ...มีโกรธ...มีหลง..มีโมหะ..โทสะ.....ให้อภัยแล้วกัน
ขอฝากใน 2 เรื่องที่จะทำให้ องค์กร กศน.เมืองสำเร็จตามวิสัยทัศน์ พันธกิจ และเป้าหมายที่ว่างไว้คือ
1 คำว่าทีม เราเป็นทีมจริงรึ แล้วลืมมองตัวเรารึป่าวว่าตอนนี้องค์กรเราเป็นอย่างนั้นป่าว
2.อย่าตัดสินใครด้วยคำว่า เขาว่า....และการเสริมแรงให้เพื่อนร่วมงานเป็นสิ่งสำคัญไม่มีใครไม่เคยทำผิด
เพื่อนล้มอย่าข้าม....อย่าเหยียบเพื่อนใช้เพื่อนเป็นบันไดก้าวไปของตัวเอง......
แค่ 2 ข้อนี้...กศน.เมืองจะเป็นองค์กรที่เข็มแข็งอยู่แบบพี่...แบบน้อง...ตลอดไป.....
ขอบคุณ...สำหรับเพื่อนร่วมงานทุกคน...ขอบคุณค่ะ
“ ไม่มีอะไรที่ตนนอกโรงเรียนทำไม่ได้......คิดอะไรไม่ออกบอก กศน.......” ด้วยความเคารพครู กศน.ทุกคน...
กราบขอบพระคุณด้วยความเคารพ......
อนามฤณ เทพประดิษฐ์
20 ส.ค. 2552
เป็นธรรมดานะครูซ่อมคน ที่คนเรามักมองตัวเราไม่เห็น บางครั้งจึงทำ
อะไรที่ซ้ำซากเสมอ จนน่าเอือมระอา
ไม่ว่าองค์กรใด ๆก็ตามจะทำกิจกรรมงานใด ๆ สำเร็จลงได้ ต้องไม่มี
การใช้นโยบาย "ความในอย่านำออก ความนอกอย่านำเข้า" เพรา
ทุกองค์กรที่เข้าไปพักพิง มีพระคุณทั้งสิ้น
ขอบคุณสำหรับมุมมองของครูซ่อมคน
สำหรับตัวครูก้อยแล้วยอมรับได้
อีกทั้งจะต้องเป็นผู้ที่ต้องรับผิดชอบมากกว่าใครในองค์กร
ครูก้อยพยายามคิดเสมอมาว่า
ในทุกทุกอย่างเราจะมองหาคุณค่า และประโยชน์ได้เกือบทั้งสิ้น
แม้กระทั่งความขัดแย้งที่ครูซ่อมคนพูดถึง
ครูก้อยคิดว่า ความขัดแย้ง ทำให้มีความคิดแปลกใหม่ องค์กรไม่หยุดนิ่ง
และความขัดแย้งที่เกิดกับกลุ่มอื่น จะทำให้องค์กรเรารักกันมากยิ่งขึ้นด้วยซ้ำไป
แต่ความขัดแย้งนี้ต้องไม่ใช่ความแตกแยก หรือไปทะเลาะ ชวนตี
ก็คงต้องคุยกับชาว กศน.เมืองประจวบคีรีขันธ์ ว่า
เราจะขับเคลื่อนองค์กรและบทบาทของพวกเราต่อไป อย่างไร
แต่ขอให้ระวังการกล่าวพาดพิงถึงบุคคลอื่น ที่ไม่เกี่ยวข้องกับองค์กรของเราด้วย
เช่นการเอ่ยถึง ศนจ.ปข.
เพราะอาจจะเป็นก่อให้เกิดการเข้าใจผิด ความขัดแย้ง และความแตกแยก
แม้ว่าในกรณีนี้อาจจะทำให้องค์กรเรารักกันมากยิ่งขึ้น
แต่ก็เป็นเรื่องที่ไม่น่ายินดีเป็นอย่างยิ่ง
ขอกราบประทานโทษในความผิดข้อหาพาดพิงซึ้งเป็นการไม่สมควรครูซ่อมคนยอมรับผิด
ด้วยประการทั้งปวง...........ไม่ได้ระวังในข้อนี้ไป.......