เพลง เรียนและงาน
ศิลปิน พงษ์สิทธิ์คัมภีร์
ออกเดินจากบ้านสู่เมืองฟ้า สู่เมืองเทวาเมืองบางกอก มาเล่ามาเรียนมาศึกษา เจอะทั้งแมงวันทั้งจิ้งจอก คนหวังปอกลอกมีมากมาย ถึงหนักถึงเบาไม่ร้องบอก ลากคอให้เดินตามทาง จะเร่งรีบไปตามคุณบอก แตกหักยับเยิน ป่นปี้ ชี้ให้ฉันเรียนให้ฉันสอบ แข่งขันกันไปหลาย รอบ เหมือนเลือกเอาหมาพันธุ์ดี รีดเค้นพลังพุ่งพวยออก หวังงานทำเงินเลี้ยงครอบครัว รับใบปริญญาที่ฉันชอบ ยิ้มพลางเดินพลางสบายดี ความสดชื่นบานที่เคยมี เริ่มหดเริ่มหายลงทุกที ไม่มีไม่มีไม่มี งาน เด็กฝากเด็กท่านเอาหนึ่งโหล หลายที่หลายแห่งคนทำงาน เช้าชามเย็นชาม2 ขั้นปี แต่คนขยันทำงานดีไม่มีไม่มีไม่มองมา เจริญก้าวไปทัดเทียมกัน ที่เขียนเอาไว้สวยดี แต่ผลสุดท้ายต้องตกงาน วิมานพังไร้ชิ้นดี
แม่จ๋าลูกกลับมาแนบเนาว์กลับสู่บ้านเราช้ำชอก ทุ่มเทกายใจให้บ้านนอก หลังถูกจับขัง หลายปี...
เดินทางเดียวดายจากบ้านนอก
เจอะคนทั้งแบบนี้แบบนั้น
เจอะทั้งคนดีคนกลับกลอก
ตั้งใจร่ำเรียนทุกค่ำเช้า
อยู่ไปวันๆเหมือนมีปลอก
ชี้ให้ฉันเดินไปทางไหน
หัวใจเฉื่อยชาแต่ช้ำชอก
ชี้ให้ฉันเขียนฉันรีบเขียน
ทำเพื่อหนทางที่วาดหวัง
ก็ตามประสาคนจนตรอก
จวบจนฉันจบการศึกษา
สุขใจแค่ไหนไม่ต้องบอก
รีบเดินย่ำต๊อกหางาน
รับคน15 คนทำงาน
ที่เหลือหมื่นพันร้องไห้โฮ ระบบทางแก้ไม่มี
ยังงี้เมื่อไหร่บ้านเมืองไทย
นานาประเทศดังคำขวัญ
อุตส่าห์ร่ำเรียนมาแทบตาย
หมดเงินหมดแรงอยู่ตั้งนาน
ทุ่มเทกายใจให้บ้านนอกหลังถูกจับขังหลายปี
แม่จ๋าลูกกลับมาแนบเนาว์กลับสู่บ้านเราช้ำชอก
ขอบพระคุณเพลงไพเราะและภาพสวย จากคุณ solno07
ตามมาฟัง
และเป็นกำลังใจ
มาฟังเพลงแฝงแง่คิดดีดีค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ
ขอเป็นกำลังใจให้บัณฑิตจบใหม่ทุกคน มีงานทำ สู้ต่อไป ชีวิตต้องสู้...เสมอ