เรื่องดีดีแบบนี้ มีที่ กศน.เท่านั้นค่ะ ที่ทำได้


เรื่องดีดีแบบนี้ มีที่ กศน.เท่านั้นค่ะ

เรื่องดีดีแบบนี้ มีที่ กศน.เท่านั้นค่ะ ที่ทำได้

                11 มิถุนายน 2549  สอนหนังสือครั้งแรก ที่ ศรช.บางนมโค ใกล้วัดมารวิชัย ตอนแรกที่เขาบอกให้ไปสอนที่บางนมโคเข้าใจว่า ศรช.น่าจะใกล้วัดบางนมโค แต่จริงๆแล้วไปคนละทางกันเลยค่ะ

                ครั้งแรกที่สอนก็สนุกแล้ว จำได้ว่าตื่นเต้นและสนุกมาก แต่เหมือนลูกศิษย์เขาเอาใจช่วยเรามากกว่านะเวลาสอน ลูกศิษย์เขาให้กำลังใจครูและที่สำคัญเหมือนเขาอยากได้ครูที่ดี เขาเอาใจครูมาก ประมาณว่าอยากให้ครูคนนี้อยู่สอนหนังสือที่นี่นานๆ อะไรทำนองนั้น (เพราะครู ศรช.จะเปลี่ยนบ่อย คือ ส่วนใหญ่จะอยู่ไม่นาน) ลูกศิษย์บางคนรีบเล่าให้ฟังเลยว่า รู้ไหมเรียนมา 3 เทอมแล้ว เปลี่ยนครูสอนมา 3 คนแล้ว ครูโอ๋เป็นคนที่ 3 แหละกว่าจะจบจะเปลี่ยนอีกหรือเปล่า ตอนนั้นฟังรู้สึกเลยนะ  ว่ามันคงน่าเบื่อจริงๆ คือ คนเรียนรู้สึกไม่มั่นคง เราเลยว่าเรานี่แหละอยู่จนเขาจ้างให้ออก พูดให้ศิษย์ไม่เครียดและอบอุ่นขึ้นไงว่ามีคนตั้งใจมาทำงานตรงนี้จริงๆ ไม่ได้มาเพื่อจะจากไปอะไรแบบนั้น

                อยู่ กศน.มาจนวันนี้ได้ 3 ปีกว่าแล้วค่ะ  จำได้ว่าครั้งแรกที่ไปสอนไม่มีกระดานสอนหนังสือ คือ มีแต่เราว่ามันเล็กไป ตอนนั้น สอนพัฒนาอาชีพ กับ ภาษาอังกฤษ  สอนไปบ่นไป ลูกศิษย์เลยบอกว่าจะทำโครงงานพัฒนาอาชีพเป็นกระดานดำส่งคุณครู เดี๋ยวทำโชว์ในชั้นเรียนกันเลย เราทึ่งมากเขาหุ้นเงินกันไปซื้ออุปกรณ์และทำกันเดี๋ยวนั้นเลยใช้เวลาชั่วโมงกว่าๆเท่านั้นได้กระดานบานใหญ่มาแบบสดๆร้อนๆ ครั้งนั้นเลยประทับใจศิษย์ กศน. มากค่ะ  ประมาณเจ็บๆจริงๆเด็กเราทำได้  เรื่องดีดีแบบนี้ มีที่ กศน.เท่านั้นค่ะ

หลายคนอาจคิดว่าเด็ก กศน.เป็นเด็กเหลือขอ นอกคอก คนที่ในระบบไม่ต้องการ หรือมองในทางลบมากมาย อยากให้เชื่อใหม่นะค่ะ ขอให้เคารพในลูกศิษย์ที่เป็นคนหนุ่มสาว เป็นเด็กวัยรุ่นที่เคยทำเรื่องผิดพลาดมา เคยแพ้และหลงทาง กศน.เป็นที่เดียวที่เขาจะมาได้ในตอนนั้นอย่าทำให้เขารู้สึกว่าจะต้องแพ้อีก หรือไร้ค่าเหมือนเดิมอีก ถ้าคุณจะขอให้เขาเคารพคุณ คุณต้องเคารพเขาก่อน และที่สำคัญคุณต้องให้เขาเรียนรู้ที่จะเคารพตัวเองและคนที่ใกล้ตัวด้วย คุณต้องเชื่อในไฟของคนหนุ่มสาว และเชื่อว่าไฟนั้นไปได้ในหลายทาง ถ้าเราสามารถเปิดทางที่ดี อาจจะเป็นไฟที่ให้วัยรุ่นคนนั้นสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ ที่โลกกำลังต้องการ

                หวังว่าทุกคนที่อ่านจะเข้าใจ กศน. เข้าใจ ครู กศน. เข้าใจเด็ก กศน. และจะหาเวลาให้ตัวเอง เพื่อจะหัวเราะ เพื่อจะเรียนรู้ เพื่อจะรักคนอื่นและตัวเอง เพื่อจะใช้ชีวิตอย่างเต็มที่ด้วยนะค่ะ

            ขอให้สนุกกับการเรียนรู้ 

                กศน.เพื่อนเรียนรู้

หวัดดี หวัดดี นี่ครูโอ๋

 

 

              

หมายเลขบันทึก: 289406เขียนเมื่อ 20 สิงหาคม 2009 15:10 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 กันยายน 2013 21:20 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกันจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (6)

เพิ่งหัดแทรกรูปเป็นค่ะ

ฝีมือยังไม่เข้าขั้นขออภัยผู้เข้าชมไว้ล่วงหน้าด้วยนะค่ะ...

มาเป็นกำลังใจให้ครู กศน. ครับ รออ่านบันทึกต่อไปนะครับ

เรียนรู้ไวจริงๆนะน้องโอ๋ แต่ขอแนะนิดนึง เป็นครูควรจะใช้ภาษาให้ถูกต้องนะ อย่าวัยรุ่นมากนัก "สวัสดี" ไม่ใช่ "หวัดดี"

ผมลองใช้โปรแกรม itw51 (1.0) จัดห้องสอบแล้ว ปรากฏว่ามีปัญหา จัดไม่ได้ ( มีอำเถอไหนจัดได้บ้างหรือเปล่า ช่วยบอกหน่อย ) ถ้าน้องพิมพ์สุภา พบปัญหาอะไรเพิ่มเติม แวะเข้ามาบอกที่บล็อกนี้นะ จะได้รวบรวมให้ผู้เขียนโปรแกรมตรวจสอบ

 


Get One At - Friendster Comments

ขอโทษ พิมพ์ผิด

พบปัญหาอะไรเพิ่มเติม แวะเข้าไปบอกที่บล็อกผมนะ ไม่ใช่บล็อกนี้

ผมได้แจ้งคุณสุขุม ศรีวิไลฤทธิ์ ผู้เขียนโปรแกรม ว่าจัดห้องสอบไม่ได้ แล้ว คุณสุขุมตอบมาว่า "ได้ทดสอบโปรแกรมแล้วยังไม่พบปัญหาดังกล่าว รบกวนช่วยส่งข้อมูล backup ของ กศน.ผักไห่ มาให้ทดสอบด้วยครับ" เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมจะส่งไปให้เขา

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี