วันแรก ๆ
เตรียมงานPresentation
จากหมอภูธร โคจรสู่เวทีสากล
วันแรกที่ไปถึง คุณเลขา ของเซ็นเซ มารอรับที่ จุดรอนัดพบแล้ว สนามบินนาริตะ
เขาช่วยเราเข็นกระเป๋าใบใหญ่ ใบกลางเรารีบเข็นเอง แบกเป้ไว้ด้านหลัง
นอนหลับไปในเครื่องแล้วสามสี่ชั่วโมง
คงดูทะมัดทะแมงไม่เพลีย คุณเลขาจึงถามเราว่า ไปกิน บรั๊นช์แล้วเข้าที่ทำงานเลย หรือ จะพักก่อนแล้วรุ่งขึ้นค่อยทำงาน
เราเลือกอย่างแรก เพราะได้นั่งคิดวางแผน สอบถามน้อง ๆ ที่เคยเข้าคอร์สอบรมและวิจัยคล้าย ๆ กันมาแล้ว ว่า
“ไม่ง่าย ไม่ยาก นะพี่”
คนพูดอ่อนกว่าเราเป็นสิบปี
สำหรับเรา คง ไม่ง่าย
เริ่มเลยดีกว่า
และ เราอาวุโส (ในนี้ใช้คำว่าอะไรกันนะคะ-อ้อ สว.)
เราได้รับคำเชื้อเชิญ(แถมรับคำเชิญเขาไว้แล้วด้วย)ในการเป็น Key speaker of The International association, Asian Forum
คงต้องไว้ลายกันหน่อย
เริ่มงานเลยดีกว่า
โน้ตบุ๊คที่เก่าเก็บ ตกรุ่นก็หนักแสนหนัก เราต้องแบกหลังไป เพราะมั่นใจว่าอ่านภาษาเขาไม่ได้แน่ ๆ
ไปถึงเป็นวันพุธ
วันพูดนำเสนอผลงานเป็นวันเสาร์ สามวันเท่านั้นเอง
เตรียมPPT เรียบร้อยมาแล้ว แต่ต้องซ้อม ต้องคิดว่าจะมีอะไรที่ต้องเตรียมตอบคำถามบ้าง
และ.....เราอยากเห็นโรงพยาบาลเร็วที่สุด จึงเข้าภาควิชาที่โรงพยาบาลเลย
มื้อแรกในแดนปลาดิบ เราได้กินปลาดิบสมใจ
มีต่อ
สวัสดีค่ะ
ขอบคุณค่ะที่แวะไปทักทายกัน
ไว้มาอ่านต่อนะคะ
สวัสดีค่ะ
ภาพลายเส้นที่ส่งไปให้ดู สวยจังค่ะ
. ณัฐรดา
ขอบคุณค่ะ
ยุ่งกับเรื่องย้ายของ ย้ายงาน ย้ายบ้าน
เหนื่อยเชียวค่ะ
ตอนต่อ ที่นี่ ค่ะ