ผมพยายามเกลี้ยกล่อมน้องๆแพทย์ให้รับตำแหน่งผู้อำนวยการ แต่สุดท้ายแล้ว น้องๆบอกผมว่าต้องการเป็นแพทย์ที่ใช้วิชาชีพแพทย์ดูแลผู้ป่วยอย่างเต็มที่ จนสุดท้ายผมต้องไปรับหน้าที่เอง

          ผมหลุดจากการเป็นผู้อำนวยการตั้งแต่ 19 มิถุนายน 2549 ก่อนไปเรียนที่เบลเยียมเกือบปี กลับมาก็เป็น ผชช.ว. ที่ สสจ. ตากอย่างเต็มตัวและเต็มที่ ทำให้ห่างจากแวดวงของดรงพยาบาลไปเกือบ 2 ปีเต็ม จนเมื่อ 1พฤษภาคม 2552 ผมได้รับมอบหมายจากนายแพทย์ สสจ. ตาก ให้ไปพูดคุยกับน้องๆแพทย์ 4 คน มีหมอบิ๋ม หมออาร์ม หมอหนุ่มและหมอเฮียง เพื่อเชิญชวนให้ใครคนใดคนหนึ่งรับตำแหน่งผู้อำนวยการโรงพยาบาลสามเงา น้องๆไม่ได้ให้คำตอบในคราวนั้น จนท่าน สสจ. ตากท่านได้โทรคุยเอง ว่าถ้าไม่ตกลงใจกันงั้นท่านจะแต่งตั้งไปเองเลย แล้วก็มีข่าวแว่วๆว่าถ้าตั้งใครเป็นผู้อำนวยการ ก็จะลาออก

         ได้มีการปรึกษาหารือกันในกลุ่มผู้อำนวยการกับท่านายแพทย์ สสจ. สุดท้าย หวยมาออกที่ผมว่าต้องไปรักษาการในตำแหน่งผู้อำนวยการโรงพยาบาลสามเงาอีกตำแหน่งหนึ่ง ผมก็ตกลงเมื่อผูบังคับบัญชามอบหมาย แต่ก็หวั่นๆว่าผมจะทำได้มากน้อยแค่ไหนเพราะงานที่ทำทุกวันนี้ก็มากมายอยู่แล้ว แต่ก็คิดว่าถ้าตั้งใจจริง ก็น่าจะดี ก่อนลงนามคำสั่ง ท่านผู้ว่าราชการจังหวัดตากได้โทรมาถามอีกครั้งว่า ไหวเหรอหมอ ผมก็เรียนท่านไปว่าไหว ตกลงคำสั่งก็ลงวันที่ 14 พฤษภาคม 2552

         สามเงาเป็นอำเภอที่อยู่ระหว่างแม่พริก (ลำปาง) กับ บ้านตาก (ตาก) ผมเคยเป็นผู้อำนวยการมาแล้วทั้ง 2 แห่งและก็มาเป็นต่อที่อำเภอตรงกลางอีก ผมจึงเริ่มไปรับมอบงานและทำงานที่โรงพยาบาลสามเงาเมื่อ 19 พฤษภาคม 2552 ตรงกับวันที่ไปเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลบ้านตากเมื่อ 12 ปีก่อน คือ 19 พฤษภาคม 2540