การวางระบบใหม่ย่อมมีปัญหาและอุปสรรคเสมอ

“พี่ มีผู้ป่วยต้องสงสัย เป็นไข้หวัดใญ่ 2009  ให้ประวัติว่าเป็น ผู้ช่วยเหลือคนไข้ อยู่ ร.พ. เอกชน กทม. และดูแล นักเรียนที่ป่วยไข้หวัด 2009 ที่ กทม.  ด้วย ตอนนี้เขามาเยี่ยมบ้าน  ทำไงดี ล่ะ” ฉันได้รับรายงานทางโทรศัพท์จากน้องพยาบาลเวรจาก ER   เย็นวันหยุดวันหนึ่ง ขณะที่ฉันกำลังอยู่ในชุดกระโจมอก และสอนการบ้านให้ลูกสาวแฝดทั้งสอง  หลังจากที่สอบถามข้อมูลได้ส่วนหนึ่งแล้ว น้องพยาบาลก็ใช้ตามแนวทางการดูแลไข้หวัดสายพันธุ์ใหม่ 2009 ที่วางแผนกันเมื่อ มิ.ย. 52 และย้ำการการดูแล การป้องกันแก่ผู้ป่วยเรื่องสวมหน้ากากอนามัย สังเกตอาการ หลีกเลี่ยงการเข้าไปในที่ชุมชน   

            วางสายไปสักครู่หนึ่ง ก็มีเสียงหัวหน้าตึกผู้ป่วยในโทร.มาปรึกษาว่า แนวทางการดูแลไม่ค่อยชัดเจน และการจัดพยาบาลคัดกรองไม่น่าจะเป็นพยาบาลตึกผู้ป่วยใน ก็ชี้แจงและให้ข้อมูลไป  สักพักก็มีเสียงโทร. มาปรึกษาจากพยาบาล ERอีก เป็นอันว่า ผู้ป่วยต้องการกลับไปทำงานต่อที่ กทม. จะไม่นอน ร.พ. จึงได้กำชับเรื่องการเฝ้าระวัง การป้องกัน แม้ว่าไม่ได้ผลการตรวจที่ชัดเจนก็ตาม  จากนั้นก็มีโทรศัพท์จากตึกผู้ป่วยในอีก สลับไปมากับ ERจึงนัดกันวางแนวความชัดเจนในวันจันทร์…เอ้าเด็กๆ ทำการบ้านต่อ

            พอวันจันทร์ก็ได้วางแนวการดูแลที่ชัดเจนมากขึ้น และมีระบบที่คล่องตัว สะดวกทั้งผู้มารับบริการและผู้ให้บริการ มีความเห็นอกเห็นใจซึ่งกันและกัน และยึดประโยชน์ของผู้ป่วยเป็นหลักจะทำให้ทุกอย่างประสบผลสำเร็จด้วยดี จะเห็นได้ว่า ณ ขณะนี้เรามีอาคารตรวจผู้ป่วยโรคระบบทางเดินหายใจ และมีผู้รับผิดชอบโดยตรง ผู้รับบริการได้รับความสะดวกเข้าถึงง่าย

           

                         วาสนา  สวนพุฒิ (งาน IC ทีม SRRT) ผู้เล่า