การทำบุญได้ผลที่ใจ

บทบาทหน้าที่ผม คอยรับความทุกข์ ความเจ็บป่วยที่มากับผู้ป่วย เพื่อยื่นส่งต่อให้ถึงมือแพทย์หรือเจ้าหน้าที่ ที่เกี่ยวข้องเพื่อบำบัดทุกข์เหล่านั้นให้คลี่คลาย  ครับ...ผมอยู่งานเปล คอยรับส่งผู้ป่วยนั่นเอง

            ผมรับส่งผู้ป่วยหลากหลายการเจ็บป่วยมีทั้งรู้สึกตัว  ไม่รู้สึกตัว จนถึง ขณะมา ร.พ. หายใจสบายๆ  ขากลับบ้าน คลุมผ้าขาว ไม่หายใจ ได้เห็นละครชีวิตมากมายครับ ผมได้ผ่านเรื่องราวเข้าอกเข้าใจทั้งคนไข้และญาติก็ตอนเข็นรถนี่แหละครับ ถ้าเขาดีขึ้น ผมก็รู้สึกยินดีร่วมกับเขา แต่ถ้าเขาแย่ลง ขณะเข็นผมก็รู้สึกเจ็บปวดไปกับเขาด้วยเช่นกัน

            แต่ที่ผมจะเล่าวันนี้ เป็นเรื่องอิ่มเอมใจครับ ผมได้เข็นรถรับส่งพระภิกษุมาตรวจที่ผู้ป่วยนอกและได้ นอน ร.พ. ด้วยครับ พอผมส่งท่านที่ห้องพิเศษสงฆ์ (เบญจขันธ์ 2 ) พอถึงเตียง ท่านก็ให้ศีล ให้พร แถมล้วงไปที่ย่าม พร้อมกับหยิบพระเครื่องให้ผมด้วยครับ

                                       

                   

                         ตุ๊ลุงคำ วัดห้วยโป่ง

 ผมดีใจ อิ่มเอมใจ รู้สึกวันนี้ทำงานอย่างมีคุณค่า และบุญที่ผมทำได้ผลทันทีครับ ไม่ต้องรอคอย...ในวันข้างหน้าเลย

 

                             ทีมงานเปล   เล่าครับ (ผมมีแต่ผู้ชายนะครับ)