ดิฉันเป็นครูผู้สอนภาษาอังกฤษในระดับชั้นประถมศึกษา มา 4 ปี จากสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาลพบุรี เขต 2 ต่อมาได้ย้ายมาที่อยู่โรงเรียนวัดหนองพิมาน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาลพบุรี เขต 1 ตั้งแต่ดิฉันได้ย้ายมาอยู่ที่โรงเรียนแห่งนี้ เมื่อต้นปีการศึกษา 2552 ดิฉันได้รับมอบหมายจากผู้อำนวยการอาภรณ์ หนิมสุข ให้สอนภาษาอังกฤษ ชั้น ป. 1-6 ซึ่งเป็นกลุ่มสาระการเรียนรู้ที่ดิฉันมีความถนัดดังนั้นจึงมีความตั้งที่ใจสอนภาษาอังกฤษให้กับนักเรียนทุกชั้นเรียนอย่างต่อเนื่อง ดิฉันเริ่มที่ดูผลการสอบระดับชาติ มีคะแนนต่ำมาก จึงได้ทดสอบความรู้พื้นฐานของนักเรียนแต่ละคน และจดบันทึก จากการที่ได้ข้อมูลดังกล่าวจึงสามารถสรุปได้ว่า นักเรียนร้อยละ 80 มีปัญหาทุกด้านคือทักษะการฟัง พูด อ่าน และเขียน แต่ดิฉันคิดว่าปัญหาด้านการอ่านสำคัญที่สุด นักเรียนอ่านภาษาอังกฤษไม่ออกเป็นส่วนมาก
ตั้งแต่เดือนมิถุนายน 2552 ถึงปัจจุบัน ดิฉันก็ได้พยายามหาวิธีการที่หลากหลาย เช่น ใช้สื่อ VCD มัลติมีเดีย , เพลง เกมส์ และแบบฝึกเป็นข้อสอบจากคลังข้อสอบ ข้อสอบแต่ละข้อถ้านักเรียนไม่รู้คำศัพท์ก็จะแนะนำให้เปิด Dictionary การให้นักเรียนนักเรียนท่องคำศัพท์นั้นเป็นเรื่องที่น่าเบื่อ แต่การที่ให้นักเรียนแลกคำศัพท์กันจะทำให้นักเรียนจำได้เร็วกว่า เช่น ให้ คำศัพท์ 1 คำ ทุกคนในชั้น นักเรียนก็จะถามกันเองว่าเธอได้คำว่าอะไร เราได้คำนี้นะ ก็จะส่งผลให้ได้รับคำศัพท์ที่หลากหลาย และให้นักเรียนออกมาเสนอคำศัพท์หน้าชั้นเรียน เรียกกิจกรรมในชั้นเรียนนี้ว่า “ภาษาอังกฤษคนละคำในชั้นเรียน” ต่อมาดิฉันให้นักเรียนได้เรียนรู้โดยการแสดงบทบาทสมมุติ เช่น การทักทาย การยืมสิ่งของ นักเรียนชอบมาก และพูดได้ เพราะนักเรียนได้เรียนทั้งด้านการฟัง พูด อ่าน และเขียน ดิฉันให้นักเรียนทำกิจกรรมนั้นซ้ำๆ สังเกตพฤติกรรมนักเรียนทุกคน ให้ความสนใจนักเรียนทุกคน อย่างทั่วถึง เพราะดิฉันต้องการรู้ว่านักเรียนแต่ละคนนั้นมีพื้นฐานอย่างไร ซึ่งก็ได้พบว่า ระดับช่วงชั้นที่ 2 นักเรียนก็มีทักษะด้านภาษาอังกฤษระดับปานกลาง บางคนก็เขียนตัวอักษรภาษาอังกฤษไม่ถูกต้องตามหลักการเขียน บางคนยังก็ยังไม่สามารถเขียนได้เลยแต่มีความจำดี จากการได้ฟัง ก็สามารถพูดได้เร็ว เมื่อทราบปัญหารายบุคคล ทำให้ต้องสอนแบบช้า ๆ เป็นเรื่องที่ง่าย ๆ ต้องดูการทำงานของนักเรียนบ่อย ๆ คอยแนะนำทุกเรื่องที่เห็น เช่น การเขียน ต้องให้เขียนพร้อมอ่านซ้ำๆ จนกว่าจะจำได้ หมั่นตรวจงานพร้อมทั้งชี้แจงรายบุคคลเมื่อพบ ข้อผิด ก็จะบอกว่าถูกนั้นคืออย่างไร ได้จัดกิจกรรมให้เหมาะสมกับระดับชั้นเรียนนั้น ๆ ที่สอน
จากการจัดกิจกรรมการสอนที่หลากหลายผสมกัน จึงสรุปได้ว่าการที่ดิฉันพยายามเอาใจใส่นักเรียนทุกคน เป็นสิ่งที่พิสูจน์ได้ว่า การสอนจะได้ผลนั้นต้องอยู่ที่ครูสนใจสอน หาวิธีการที่หลากหลายมาสอน ถึงแม้ว่านักเรียนจะมีการเรียนรู้ช้าแต่ก็สามารถรู้และเข้าใจภาษาอังกฤษในระดับดีได้ คือครูผู้สอนต้องขยันเป็นพิเศษหากต้องการให้ลูกศิษย์เก่ง
สู้ ๆ นะค่ะ...
หนูก้เป้นหนึ่งในหลาย ๆ คนที่อยากให้เด้กไทยเก่งภาษาอังกฤษ
แล้วจะมาแวะเล่าเรื่องราวเด้ก ๆ ของหนูบ้างนะคะ
ครูอังกฤษตัวน้อย ๆ ค่ะ....