เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม 2552 ที่ผ่านมา มีงาน รักการอ่าน ไปพบคุณครูเวียงจันทร์จันทร์งาม หัวหน้ากลุ่มสาระภาษาต่างประเทศของโรงเรียนวัฒโนทัยพายัพ ท่านให้ผมดูหนังสือเล่มน้อยที่เป็นการ์ตูนภาษาอังกฤษง่ายๆ เพื่อให้นักเรียนทั้งนักเรียนประถม และมัธยมที่มาเที่ยวงานอ่าน ตัวการ์ตูนน่ารักมาก เขียนได้อย่างสวยงามอ่อนช้อย ดูดี พอๆ กับเรื่องราว ได้ความว่าลูกสาวของท่านช่วยวาดให้ ท่านเป็นคนเขียนเนื้อหาสาระเอง
ก็เลยถือโอกาสถอดองค์ความรู้เสียเลย
ชัด : ทำไมลูกสาวจึงวาดเก่ง ที่ไปที่มาเป็นอย่างไร
เวียงจันทร์ : ตอนลูกเล็กๆ พ่อให้ลูกวาดบนฝาผนังบ้าน อย่างอิสระ เต็มฝาผนังเมื่อไร พ่อลบ ทาสีใหม่ (ไม่ได้ถามว่าถ่ายภาพไว้ด้วยหรือเปล่า) ให้ลูกวาดอีก แกจะวาด รูป ตาหลาย ๆ แบบ หู จมูก และอวัยวะต่าง หลายแบบ ไว้เต็มไปหมด เขียนเลขกำกับไว้ด้วย ถามพ่อว่าพ่อจะเลือกอวัยส่วนไหน เมื่อพ่อบอก แกจะวาด วาดออกมาแล้วดูแปลกๆ น่ารัก เป็นที่สดชื่นแจ่มใสกันทั้งบ้าน (คำพูดที่ท่านพูดไม่ได้เหมือนแป๊ะกับที่ผมเขียนหรอกน่ะครับ ผมใส่ไข่บ้างนิดหน่อย) ตอนนี้ลูกสาวกำลังเรียนปริญญาโท แต่ชอบการวาดการ์ตูนเป็นชีวิตจิตใจ
ลึกๆ ที่ลูกสาวอาจารย์เวียงจันทร์เก่งวาดการ์ตูน น่าจะเป็นอย่างนี้ไหมครับ
-พ่อช่างคิดวิธีปลูกฝังลูก
-กระบวนการวิเคราะห์ สังเคราะห์ แซกซึมผ่านวิชาศิลปะ
-ความรัก ความชอบ ที่มาจากการเสริมแรงตั้งแต่เยาว์วัย
-ทักษะที่ ที่สืบเนื่องมาจากความรักความชอบเป็นพื้นฐาน และปฏิบัติอยู่บ่อยๆ ด้วยความชื่นชมของตนเอง และคนรอบข้าง ฯลฯ
มีวันรักการอ่าน แล้ว จะมีวันรักศิลปะ แต่เป็นวันรักศิลปะของครอบครัว ของห้องเรียน ของโรงเรียนก็น่าจะดี
เพราะทำได้ทุกวันเด็กๆ จะได้รับโอกาสอย่างทั่วถึงทุกคน
เอาศิลปะตั้ง แล้วเชื่อมโยงไปการวาด- เขียน- อ่าน-พูด-ฟัง-อภิปราย-โต้วาที-กลอนสด-ร้องรำทำเพลง ภาษาไทยของเด็กก็น่าจะเก่งขึ้น ทั้งศิลปะ และภาษาไทย
