ทุกครั้งที่ฉันได้ไปวัดพระแก้ว มรกต  

ฉันรู้สึกประทับใจ

อย่างไม่เคยจางหายไปเลย

ความงดงามของศิลปะไทย ฉันรู้สึกภูมิใจลึกๆ

และสิ่งที่ฉันสัมผัสอย่างใกล้ชิดใหม่ในวันนั้นกลับเป็นวิถีคนไทยกลุ่มหนึ่ง

ที่มีอาชีพค้าขายกับชาวต่างชาติผู้มาเยี่ยมชม

ความงดงามของศิลปะและโบราณสถาน

โบราณวัตถุในบ้านเมืองไทยเรา

ฉันยืนมุมถนนหน้าตู้เอทีเอ็ม ตรงข้ามกับประตูเข้าชมวัดพระแก้ว

เป็นสถานที่ๆฉันได้นั่งเรียนรู้เป็นเวลานาน ถึง 2 ชั่วโมง

ไม่หงุดหงิด ไม่รำคาญ ไม่เหงา แต่ฉันเพลิดเพลินกับการเฝ้าสังเกต

การค้าขายตั้งแต่น้ำดื่ม ของที่ระลึก และเสื้อผ้าประเภทให้เช่ายืม

ก็เนื่องจากชาวต่างประเทศผู้ไม่เคยมาเยือนวัดพระแก้ว

มักแต่งกายไม่สุภาพในสายตาชาวไทย และขัดกับความรู้สึกของคนไทยเรา

และข้อกำหนดสำหรับบุคคลที่ต้องการเข้าชมภายในวัด

ต้องแต่งกายให้สุภาพ ไม่สวมรองเท้าแตะ

และไม่นุ่งกางเกงขาสั้นดังนั้นอาชีพการให้เช่ายืมผ้านุ่งผ้าถุง

กางเกงขายาวสำหรับผู้ชายจึงเกิดขึ้น

เป็นการง่ายมาเพียงผู้ให้เช่าลิงค์กับไกด์ชาวไทยเท่านั้น

ลูกทัวร์ก็จะเฮโลเข้ามาเช่า และสวมใส่กันตรงนั้นเลย

ภาษาที่ใช้ก็ง่ายๆเพียงพูดว่า " One humdred for one each!

ฉันเริ่มทำความรู้จักน้องคนขายที่อยู่ใกล้ฉัน หลังจากทำความรู้จัก

และเริ่มคุ้นเคยกันแล้ว ตามประสาคนไทยด้วยกัน

ฉันก็ลองส่งเสียงขายตามน้องเขาบ้าง

สนุกค่ะพูดแบบน้องคนขาย และต่อด้วยคำว่า for rent

ฉันงง นิดๆ แต่ไม่น่าเชื่อชาวต่างชาติยื่นเงิน

แล้วแบบมือรับผ้าถุง

ฉันเห็นน้องส่งบัตรแข็งเขียนคำว่า for rent

ให้ก่อนรับเงิน เสียแต่ว่าน้องเขาไม่พูดคำขอบคุณกันเลย

หากพูด.....ฉันว่าอาจมีทิ๊ป แน่เลย

และเขาพูดขายน้ำว่า WATER  water ...ten baht.

เท่านี้จริงๆ ก็ขายได้เป็นกอบเป็นกำแล้ว

วันนี้มีทัวร์ยุโรปลงมาเพียง 1 คันรถเท่านั้น

นอกนั้นเป็นทัวร์รัสเซีย และเกาหลี ฮ่องกง ฟิลิปปินส์

และพวกแขกขาวทางยุโรปตะวันออก

คนขายของที่นี่ สามารถใช้ภาษาง่ายๆได้เกือบทุกภาษา

 ที่มาเยือนถิ่นไทย น่าชื่นชมจริงๆ

และจากการสอบถาม ทำให้ฉันรู้ว่า

พวกเขาเรียนรู้จากไกด์นั่นเอง

สื่อความเพื่อขายสินค้าให้กับชาวต่างประเทศ

และสามารถแยกเสียงพูดได้ว่า ผู้มาเยือนนั้นเป็นชนชาติใด

โดยที่เขาเรียนหนังสือไม่มาก เลย

ฉันแอบเรียนรู้ถึงคุณลักษณะและนิสัยใจคอของชนชาติต่างๆ

จากคนขายน้ำ และบริการให้เช่ายืมผ้านุ่งเข้าวัด

มันน่าทึ่งมากๆ

และฉันได้เอ่ยปากชมเขาเหล่านั้นด้วยความรู้สึกยินดี

และแอบคิดไปไกลว่า หากรัฐ

มีโอกาสที่จะให้กับชาวไทยกลุ่มนี้

ให้โอกาสเขาเหล่านี้ได้เรียนรู้ฟรีบ้างก็จะดี

และอาจเป็นการยกระดับคนค้าคนขาย

หาบเร่แบบนี้ให้มีความมั่นคงสูงขึ้น

หรือท่านคิดอย่างไร

คุณน้อยมาจากกาฬสินธุ์ค่ะ ทั้งขายน้ำและให้เช้าผ้าถุง เช่ากางเกงขายาว

เห็นติดราคาแล้วใจหาย จนต้องขอคุยด้วย

อิอิ เป็นราคาที่ตั้งไว้ให้ชาวต่างชาติไว้ต่อรอง

สำหรับพี่ไทยแผ่นละ 50 บาท ซื้อเยอะก็แถมอีก

คุณป้าท่านนี้แม้จะป่วยปวดท้อง และจะเป็นลม ก็ยัง

ยิ้มแย้มค้าขายด้วยไมตรีจิตดีงาม

รายนี้มีทั้งให้เช่า และขายค่ะ

ส่วนสามสาวนี้เตรียมความพร้อม ด้วยสวมกระโปรงก่อนออกจากที่พักค่ะ

เกร็ดเล็กน้อยที่พบเห็นเมื่อเดินเข้าไปชมด้านพระอุโบสถ์ค่ะ