สัปดาห์นี้มีแค่ 4 วันแถมพรุ่งนี้เป็นวันที่ลาพักร้อนเพื่อไปทำธุระส่วนตัว ทำให้รู้สึกค่อนข้างผ่อนคลาย แม้จะอยู่ในจุดลงผลที่ต้องนั่งมองจอคอมพิวเตอร์ทั้งวัน เพื่อตรวจเช็คว่าผลที่ส่งมาจากเครื่องของคนไข้แต่ละคนนั้นถูกต้อง เหมาะสมหรือไม่ มีรายไหนต้องตรวจเช็คซ้ำ รายไหนค่าผิดปกติไปจากเดิมมากเกินกว่าที่ควร รายไหนค่าไม่สอดคล้องกัน ก่อนที่จะทำการลงชื่อยืนยันออกผลไป

ในจุดนี้นั้น เรามีโทรศัพท์อยู่ข้างๆโดยไม่มีใครมีหน้าที่รับโดยตรง ก็ถือเป็นหน้าที่ของคนออกผลที่ต้องรับไปโดยปริยาย แม้ว่าจริงๆแล้วจะเป็นการเสียสมาธิอย่างยิ่งในการตรวจสอบผล แต่เราก็ยังขาดกำลังคนที่จะจัดสรรให้เหมาะสมกับงานที่มีได้ ก็คงต้องทำการขอเพิ่มอีกครั้งในไม่ช้านี้

การที่รู้อยู่แล้วว่ารับงานจุดนี้ก็ต้องรับโทรศัพท์เป็นงานคู่กันไปด้วย ก็จะตั้งใจไว้ก่อนทุกครั้งว่าจะรับทันที ไม่ให้ดังเกิน 3 ครั้ง และตั้งสติไว้ว่าต้องจัดการจังหวะในการออกผลให้เหมาะสม ไม่ให้มือและตาเผลอกดยืนยันผลไประหว่างที่กำลังรับโทรศัพท์ ต้องให้เสร็จเสียก่อนในแต่ละราย เมื่อตั้งใจไว้ก่อนอย่างนี้แล้ว ก็ทำให้ทำงานทั้งสองอย่างได้คู่กันอย่างค่อนข้างมีประสิทธิภาพ คือผลก็ออกได้รวดเร็วถูกต้อง รับโทรศัพท์แล้วจัดการต่อได้อย่างทันท่วงที

เรามีแบบฟอร์มที่ทางภาคฯกำหนดมาให้บันทึกการรับโทรศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับการทำงานด้วย แต่ในภาคปฏิบัติจริงๆแล้ว ตัวเองยังบกพร่องตรงที่ไม่สามารถจะบันทึกได้ เพราะจะทำให้การออกผลช้าลง สังเกตดูแล้วมีน้อยคนมากที่ทำได้ เพราะแค่จัดการกับเรื่องที่ต้องทำเมื่อรับโทรศัพท์ก็อาจจะทำให้การออกผลช้าลงได้ส่วนหนึ่งแล้ว เช่นการโทรขอเพิ่มแล็บที่ทำให้เราต้องลุกไปหาดูว่ามีสิ่งส่งตรวจเหลือพอที่จะทำได้หรือไม่ เพื่อไม่ให้คนไข้ต้องโดนเจาะเลือดเพิ่ม การตามผลแล็บที่บางครั้งเราก็ลุกไปช่วยหา การขอผลด่วนที่ทำให้เราต้องลุกไปหาอีกเหมือนกัน นอกจากนั้นยังมีผลค่าวิกฤตที่เราต้องโทรแจ้งอีกด้วย ซึ่งอันนี้ต้องบันทึกแน่นอน ทำให้ไม่สามารถแบ่งเวลาตรงไหนไปบันทึกว่ารับโทรศัพท์เรื่องอะไรจากใครเรื่องอะไรได้อีก 

แต่ละรายที่รับโทรศัพท์หรือโทรไปแจ้งผลก็จะมีเรื่องให้เราเกิดความรู้สึกต่างๆได้หลากหลาย คิดได้เลยว่าขึ้นอยู่กับตัวเราเองว่าเลือกที่จะหงุดหงิดหรือมองให้เห็นเป็นเรื่องขำ อย่างเช่น วันนี้โทรแจ้งผลค่าวิกฤตของเด็กที่มีค่า K+ สูง เราต้องบอกชื่อคนไข้ ก่อนที่จะบอกรายละเอียดอื่นๆ คนรับโทรศัพท์ถามกลับมาว่า "เตียงไหนคะ" ซึ่งปกติเขาไม่มีระบุในใบสั่งตรวจอยู่แล้ว ก็เลยต้องบอกไปว่า "ไม่รู้เหมือนกันค่ะ มีแต่ HN" ทางปลายสายก็เลยให้คุณหมอมารับสายต่อ ก็ตลกไปอีกแบบ เคยเจอแบบที่รับแล้วเราต้องขอชื่อผู้รับเพื่อลงในแบบฟอร์มด้วย ถามไปว่า "ขอโทษนะคะ ใครรับเรื่องคะ" เสียงตอบกลับมาว่า "Extern" ครับ ทำให้เราต้องอมยิ้มถามกลับไปว่า "ขอชื่อด้วยนะคะ เพราะเราต้องบันทึกไว้ในแบบฟอร์ม" นอกจากนั้นก็ยังมีบ่อยๆที่ชื่อผู้รับสายหรูหรา ฟังแล้วเขียนไม่ถูก มีแต่ตัวยกแป้นทั้งนั้น (พวก ฑ ฐ ณ ฒ ฆ ญ) ต้องขอให้สะกดให้ฟังกันเลย แทนที่จะหงุดหงิดก็จะถามคำแปลเจ้าของชื่อบ้าง ชมไปบ้างว่าชื่อเพราะจัง เป็นการแก้เครียดไปซะเลย

สรุปว่าแต่ละเรื่องราวที่ผ่านมาในแต่ละวัน ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร เราไม่สามารถกำหนดคนอื่นได้ ไม่สามารถจัดการทุกสถานการณ์ให้เป็นอย่างที่เราต้องการได้ แต่เราเลือกที่จะมอง เลือกที่จะคิด เลือกที่จะจัดการตัวเราเองได้ แล้วอย่างนี้ก็ไม่ยากอะไรใช่ไหมคะที่เราจะทำให้ทุกงาน ทุกคนที่พบเจอกับเรามีความสุขไปกับเราด้วย คิดดี ทำดี มองโลกในแง่ดี อะไรๆก็เป็นเรื่องสนุกได้ทั้งนั้นค่ะ