โครงสร้างของสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศกระทรวงศึกษาธิการได้กำหนดตามระดับความสามารถทางภาษาและพัฒนาการของผู้เรียน(Proficiency-Based ) เป็นสำคัญ มี 4 ระดับคือ ช่วงชั้นป. 1-3 ระดับเตรียมความพร้อม(Preparatory Level ) ช่วงชั้นป. 4-6 ระดับต้น(Beginner Level ) ช่วงชั้นม. 1-3 ระดับกำลังพัฒนา(Developing Level ) ช่วงชั้นม. 4-6 ระดับก้าวหน้า(Expanding Level )

  สืบเนื่องจากการอบรมครูเรื่องโครงงานภาษาอังกฤษ ( Project work in English) ท่านอาจารย์ รองศาสตราจารย์ ดร พวงเพ็ญ อินทรประวัติ ได้ถามครูมัธยมศึกษาเกี่ยวกับสาระและมาตรฐานการเรียนรู้ ปรากฏว่าไม่มีใครเคยเห็น  กระทรวงศึกษาธิการได้เคยแจกไปตามโรงเรียนทุกโรงเรียนสงสัยว่า คงมีใครสักคนเก็บไว้ ถ้าครูผู้สอนภาษาอังกฤษได้ทราบจะมีประโยชน์ในการจัดการเรียนการสอน


   สาระการเรียนมี 4 สาระคือ
   สาระที่ 1 ภาษาเพื่อการสื่อสาร( Communications  )
   สาระที่ 2 ภาษาเพื่อวัฒนธรรม( Cultures )
   สาระที่ 3 ภาษากับความสัมพันธ์กับกลุ่มสาระการเรียนรู้อื่น(Connections  )
   สาระที่ 4 ภาษากับความสัมพันธ์กับชุมชนและโลก( Communities)

ด้วยความอยากรู้อยากเห็นของผู้เขียนเลยไปเปิดหนังสือชื่อ Standards for Foreign Language Learning : Preparing for the 21st Century ของ U.S. Department of Education and the National Endowment for Humanities หน้า 28  ปรากฏว่า โอพระเจ้า(Oh my god )ช่างเหมือกันเลย  แต่ว่าของไทย ขาดสาระเกี่ยวกับภาษาเพื่อการเปรียบเทียบ สาระเดียวเอง…ในครั้งต่อไปจะนำเสนอมาตรฐาน(Standard)นะครับ…สรุปว่าใครลอก(copy) ใคร … ช่วยตอบหน่อยสิครับ…