เศรษฐกิจพอเพียง
วิถิชีวิตดั้งเดิมนั้นเป็นสังคมที่อยู่อย่างพอเพียง อยู่ในกรอบญาติพี่น้องที่แยกออกจากครอบครัวใหญ่ เพื่อสร้างความมั่นคงให้กับครอบครัวใหม่ ภายใต้การเอื้ออาทร และช่วยกันและกัน คอยช่วยเหลือจุนเจือเมื่อยามมีความสุขก็สุขด้วยกันยามทุกข์ เดือดร้อน เป็นเดือดแค้นแทนกัน นั้นคือต้นแบบความพอเพียง
โรงเรียนบ้านทดเจริญ ต.ฟากห้วยโดย ผอ.ไพโรจน์ สิทธิรส ได้พาเด็กนักเรียนเดินตามรอยพ่อ ได้ประยุกต์วิถีชีวิตบางส่วนที่สามารถดำเนินในวิถีชีวิตของทุนนิยมให้เดินไปอย่างมั่นคง
ความเป็นจริง เด็กนักเรียนของชายแดนนั้นวิถีชีวิตมาจาก ภาคการเกษตร เรียนจบจากภาคบังคับแล้วก็ดำเนินชีวิตสืบทอดการเป็นเกษตรปลูกข้าวให้คนกิน
ปุ๋ยน้ำชีวภาพ ,ปุ๋ยหมักชีวภาพ,น้ำยาแมลงป้องกันศัตรูพืช ,น้ำยาสระผมสูตรมะกรูด ได้นำมาบรรจุเป็นหลักสูตรท้องถิ่น เพื่อให้นักเรียนได้นำเอาไปประยุกต์ใช้กับชีวิตความเป็นอยู่ในวิถีแห่งความเป็นจริง
ประชากรชายแดนมีอาชีพหลักทางการเกษตรปลูกข้าวให้คนเมืองกิน เขาต้องเติบโตสืบทอดอาชีพเกษตรแทนคนรุ่นเก่า ถ้าเขาไม่ได้รับความรู้ในการดำรงชีพ ใครละจะปลูกข้าวให้เรากิน



คนเราทุกคน มีความเสมอภาคกัน
หากขาดอาชีพใดไปสักอาชีพ
ก็จะไม่เกิดความสมดุล
ของการดำรงอยู่ของสังคมได้....
สวัสดีครับ
สวัสดีค่ะ
•หนูรีมารายงานตัวเจ้าค่ะ
พี่มหา..พี่มหา ..กระซิบๆเบาๆเขียนผิดค่ะ รอเรือไม่ใช่ลอลิง (ตามรอยพ่อ)
•ทุเรียนกวนค่ะ เชิญชมได้
ที่นี่..http://gotoknow.org/blog/naree122/285387
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะคุณลุง
หนูเขียนบันทึก และจะเข้านอนแล้วค่ะ มาทักทายคุณลุง
คุณลุงน่าจะลืมตัวหรือเปล่าคะน่าจะเขียนว่า ตามรอยพ่อ ค่ะ
มาเยี่ยม มาชม
ด้วยความระลึก นึกถึงค่ะ
สวัสดีครับพี่มหา ดีใจทุกครั้งที่ได้อ่านบันทึกของพี่มหาครับ การดำเนินชีวิตแบบวิถีไทย อยู่อย่างพอมีพอกิน ไม่ขัดสน ไม่เดือดร้อนคือความเป็นอยู่อย่างไทย ๆ มีความสุขที่สุดครับ นายก้ามกุ้งเองก็เติบโตมากับครอบครัวของเกษตรกรที่อยู่อย่างเรียบง่ายเช่นกันครับ
สวัสดี ครับ คุณ เหรียญชัย
นั่งยิ้ม อยูกับภาพนี้ อยู่สักพัก...แล้วครับ
เรียบง่าย ได้อารมณ์ และความรู้สึก กับคำว่า พอเพียง
เป็นถ้อยคำ ที่ มีคุณค่า เกินตัว จริง ๆ ครับ
ด้วยความระลึกถึง ครับ
เป็นบุคคลต้นแบบที่น่ายกย่อง เพื่อนำแนวพระราชดำริมาขยายผลครับ