เนื่องจากข้าพเจ้าเป็นคนภาคกลาง และไม่เคยฝึกพูดภาษาถิ่นของภาคใดๆมาก่อน เมื่อได้มาเป็นนักศึกษาในคณะแพทยศาสตร์ของมหาวิทยาลัยขอนแก่น ซึ่งอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องศึกษา และฝึกพูดภาษาถิ่นอีสาน เพื่อใช้ในการติดต่อสื่อสารกับผู้คนในภาคอีสาน

พันธะสัญญาการเรียนรู้

เรื่อง ฝึกพูดภาษาอีสาน

 

ระยะเวลาที่ใช้   1 เดือน

 

ประเมินตนเอง

     เนื่องจากข้าพเจ้าเป็นคนภาคกลาง และไม่เคยฝึกพูดภาษาถิ่นของภาคใดๆมาก่อน เมื่อได้มาเป็นนักศึกษาในคณะแพทยศาสตร์ของมหาวิทยาลัยขอนแก่น ซึ่งอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องศึกษา และฝึกพูดภาษาถิ่นอีสาน เพื่อใช้ในการติดต่อสื่อสารกับผู้คนในภาคอีสาน

เป้าหมายในชีวิต
     สามารถใช้ภาษาอีสาน ในการพูดติดต่อสื่อสารกับผู้คนในภาคอีสานได้อย่างถูกต้อง และที่สำคัญคือสามารถติดต่อสื่อสาร ให้คำปรึกษากับผู้ป่วยที่ใช้คำพูดเป็นภาษาอีสานได้อย่างถูกต้อง ส่งผลให้การตรวจวินิจฉัยโรค ต่างๆมีความเเม่นยำ ไม่เกิดความผิดพลาด

 

วัตถุประสงค์การเรียนรู้

1.) เป็นการเรียนรู้ภาษาถิ่นของภาคอีสาน ทำให้สามารถติดต่อสื่อสารกับผู้คนในภาคอีสานได้อย่างเข้าใจ และถูกต้อง

2.) เนื่องจากวิชาชีพแพทย์ จะต้องมีการติดต่อสื่อสารกับผู้ป่วยให้ได้เข้าใจอย่างถูกต้อง ซึ่งผู้ป่วยในภาคอีสานมักจะเป็นชาวบ้านที่พูดภาษาถิ่นอีสาน จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องมีการฝึกฝนให้ได้เข้าใจในความหมายของคำ และสำเนียงได้อย่างถูกต้อง

3.) เนื่องจากภาษาลาวมีความใกล้ชิดกับภาษาอีสานมาก จึงสามารถใช้ภาษาอีสานในการติดต่อสื่อสารกับผู้คนในประเทศเพื่อนบ้าน คือประเทศลาว ได้

 

วิธีการเรียนรู้ และแหล่งการเรียนรู้

- วิธีการเรียนรู้คือ เรียนรู้จากผู้ที่สามารถพูดภาษาอีสานได้ อันได้แก่ เพื่อนๆ และรุ่นพี่ ในคณะแพทยศาสตร์

- นอกจากนี้ยังสามารถเรียนรู้ได้โดยการสืบค้นข้อมูลจาก สื่อการเรียนรู้ต่างๆ เช่น Internet และหนังสือคู่มือภาษาอีสาน

- โดยการเรียนรู้จะมีการเรียนทั้งภาษา และสำเนียงที่ถูกต้อง

 

แนวทางการพิสูจน์ว่าเกิดการเรียนรู้ตามวัตถุประสงค์แล้ว

- สามารถพูดภาษาอีสานได้อย่างคล่องแคล่ว และใช้ถ้อยคำ สำเนียง ได้อย่างถูกต้อง

- สามารถฟังภาษาอีสานได้เข้าใจ โดยจะทดสอบการฟังจากเพื่อน และรุ่นพี่ในคณะแพทยศาสตร์

- สามารถพูดตอบโต้กับผู้ที่พูดภาษาอีสานเป็นภาษาอีสานได้