การถักถลกบาตร

ความเป็นมา

                เครื่องหุ้มบาตรเป็นเครื่องอำนวยความสะดวกแก่พระภิกษุสงฆ์โดยเฉพาะพระภิกษุสงฆ์ที่ออกธุดงค์  เพราะเครื่องหุ้มบาตรหรือถลกบาตรช่วยป้องกันความร้อนจากข้าวหรือกับข้าวนอกจากนั้นยังได้ปฏิบัติตามกฎของสงฆ์ที่ได้ระบุไว้ว่า  ถ้าภิกษุสงฆ์เดินทางเกิน 1 โยชน์ (ประมาณ 1,600 กิ โลเมตร)  โดยไม่มีบาตรจะต้องถูกปรับอาบัติทุกกฎ  หมายถึง  การประพฤติตนไม่เหมาะสม  เมื่อครั้งที่นายณรงค์ฤทธิ์  ทองมูล  ยังบวชอยู่นั้นได้ฝึกทำถลกบาตรกับพระที่บวชอยู่ก่อน  เมื่อลาสิกขาแล้วก็ได้ทำถวายพระทำให้ผู้พบเห็นเกิดความชื่นชอบและร่วมทำจนเกิดเป็นอาชีพในชุมชน

รายละเอียดภูมิปัญญา

                ปัจจุบันครอบครัวของนายณรงค์ฤทธิ์  ทองมูล  สามารถทำถลกบาตรเป็นอุตสาหกรรมในครัวเรือนและสามารถแจกจ่ายงาน  ขยายงานสู่ผู้สนใจในหมู่บ้าน  มีผู้สนใจอยู่ประมาณ  40  ราย  มีการวางแผนการทำงานโดยแบ่งงานตามความถนัดและกำหนดวันส่งชิ้นงาน  หลังจากนั้น           นายณรงค์ฤทธิ์  ทองมูล  จะเป็นผู้รวบรวมชิ้นงานไปส่งที่กรุงเทพฯ

                การถักถลกบาตรเป็นงานถักที่เกิดจากฝีมืออย่างเดียวไม่ต้องใช้เครื่องจักร  งาน  1  ชิ้นสามารถสร้างรายได้ให้กับสมาชิกประมาณ  150  บาท  ใน 1 วันสมาชิกสามารถถักได้  2  ชิ้น  จะมีรายได้เฉลี่ยเดือนละ  2,500-3,000 บาท  เสริมจากรายได้หลัก

                ลักษณะของถลกบาตรเป็นเชือกสีเหลือง  ถักเป็นรูปทรงกลมขนาด  7  นิ้ว  หรือ  9  นิ้ว  เท่ากับบาตรพระสวมหุ้มบาตร