จิตของเรานั้นถูกครอบครองพื้นที่โดยความรู้สึกและอารมณ์ต่าง ๆ
เพลงที่เศร้า ละครที่รัก ภาพยนตร์ที่ตื่นเต้น
บทความ สารคดี นิยายชวนฝัน จิตของเราโลดแล่นไปตามอารมณ์และความรู้สึกเหล่านั้น

หน้าหนังสือเล็ก ๆ  หรือแสงสีบนจอโทรศัพท์น้อย ๆ สามารถบดบังชีวิต เบียดบัง “จิต” ให้ติดอยู่ในกรอบที่ถูกล้อมรอบด้วย “ความฝัน (The Dreamer...)”

หากเราเจาะรูเล็ก ๆ บนหน้าหนังสือที่เราใช้อ่านเพื่อเตรียมไว้ในการสอบ เราจะเห็นโลกใบนี้ที่แสนงดงาม
หากเรากดปุ่ม Off บนรีโมททีวี และกดปุ่ม Power บนคอมพิวเตอร์เสียได้ ชีวิตนี้จะไม่เสียดายที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์และพบพระพุทธศาสนา

โลกใบนี้สวยงามนัก หากเราจักใช้โสตประสาททั้ง ๖ นี้ รับรู้และสัมผัสทั้งทางอายตนะภายนอกและภายใน
ความสุขในชีวิตย่อมละมุน ละไม หากก้าวล่วงเสียดายซึ่ง “ความฝัน”

คนเรามักมีชีวิตอยู่ด้วยความฝันแล้วก้มหน้าก้มตาทำตามที่คิดที่ฝันไว้
ถึงแม้นโลกนี้จักสวย จักงดงามสักเพียงใด ก็ดูไร้ความสดชื่น ระรื่นรมย์

ชีวิตอันเหี่ยวแห้งดั่งหน้ากระดาษแบน ๆ และจอโทรทัศน์โค้ง ๆ หรือโดยเฉพาะคอมพิวเตอร์ที่เชื่อมต่อ Internet นั้นได้โกงความสุขในชีวิตของเราไปมากมาย
ปล่อยวาง “ความฝัน” ที่จิตนาการ (Imagination) บนหน้ากระดาษและหน้าจอคอมพิวเตอร์โดยไร้เสียดาย จักพบความสุขได้อีกด้านหนึ่งชีวิตตน ที่มีธรรมชาติอันตระการตาและบริสุทธิ์...