มีเพียงหนึ่ง




สายลมเอื่อยระเรื่อย...ก็เป็นสายลมเดียวกับที่พัดผ่านเธอ

ฝนโปรยฉ่ำเย็น...ก็เป็นฝนเดียวกับที่ทำให้เธอชุ่มชื่น

แดดทอแสงยามเช้า...ก็สาดแสงอาบเอิบเธอให้เปล่งประกาย

ผืนดินที่ยืนเหยียบ...ก็เป็นผืนเดียวที่ดันเธอไม่ให้ล้มลง

ธรรมชาติมีเพียงหนึ่ง

ไม่มีนิยาม ระหว่างเธอและฉัน

ธรรมดา มีเพียงหนึ่ง

ไม่อาจให้ค่าแทนคำใดใด

ธรรมชาติ คือ เรา แล้วเราจะเป็นอื่นใดเล่า

...................................

phornphon..2 Aug 09..18:12