ตั้งแต่เจ้าไข้หวัดใหญ่ 2009 ออกอาละวาด เพื่อความไม่ประมาท ผมจะนอนไม่ดึกนัก แต่สำหรับวันนี้พิเศษกว่าทุกวันครับคือ ตอนหัวค่ำเผลองีบหลับไป จึงทำให้วันนี้นอนดึกกว่าทุก ๆ วัน  ตอนนี้จะเลยเที่ยงคืนแล้วก็ยังไม่ง่วง ประกอบกับช่วงนี้ ภูมิโลกเข้มกว่าภูมิธรรม ก็เลยตัดสินใจ ทบทวนธรรมก่อนเข้านอนน่าจะดีกว่า ดังต่อไปนี้ครับ

  • ผมว่า ชีวิตทางโลกทำให้เราต้องรีบร้อน บีบคั้นให้ใช้สมองรอบจัด ๆ เพื่อการทำงานให้มีประสิทธิภาพ การมีประสิทธิภาพเป็นสิ่งที่ดี แต่ดีเพียงด้านเดียว ยังไม่สมบูรณ์ สังเกตุง่าย ๆ คือเราก็เป็นทุกข์อยู่เหมือนเดิม ซึ่งจริง ๆ แล้วการฝึกให้พ้นทุกข์นั้นสามารถทำได้อย่างเป็นวิทยาศาสตร์เลยนะครับ โดยการฝึกจิตหรือฝึกธรรมะนั่นเอง
  • ในทางธรรมนั้น เราจะปล่อยวาง เบา สบาย ๆ ไม่รีบร้อน เพื่อให้เกิดปัญญา/ตาใน/ญาณทัศนะ เห็นสรรพสิ่งตามความเป็นจริง
  • จริง ๆ แล้ว จิตใจของเราฝึกได้ ฝึกให้ละเอียดมาก ๆ เรื่อย ๆ ได้อย่างมหัศจรรย์พันลึก...
  • ถ้าถามว่า ฝึกจิตทำไม ? คำตอบคือ ธรรมทั้งปวงอยู่ที่จิตนี่เอง จิตที่ฝึกดีแล้วสามารถอยู่เหนือทุกข์ได้อย่างมหัศจรรย์พันลึก จะทุกข์จะสุขมันก็อยู่ที่จิตที่ใจนี่เอง
  • แรก ๆ เราก็ฝึกให้มี "สติ" มาก ๆ ระลึกรู้ตามดูกาย ตามดูใจ ไปเรื่อย ๆ อย่างไม่รีบร้อน
  • ใหม่ ๆ ก็พลังทางโลกจะเหนือกว่าและเป็นผู้ชนะเสมอ แต่เมื่อฝึกไปเรื่อย ๆ พลังทางธรรมจะเป็นผู้ชนะในระยะเวลาสั้น ๆ แล้วเราก็จะแพ้ให้พลังทางโลก
  • เมื่อฝึกไปเรื่อย ๆ พลังทางธรรมจะชนะบ่อยขึ้น ๆ นาน ๆ จะกลับมาแพ้สักครั้ง
  • ตราบใดที่เรากำลังฝึกอยู่นั้น ทุกครั้งที่แพ้ก็เหมือนยาชูกำลัง หรือบททดสอบทางธรรม มาสอบอารมณ์ของเราประมาณนั้น
  • ล่าสุดนี้ ผมรู้สึกเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ คือทางธรรมชนะทางโลกนานกว่าที่ผ่าน ๆ มา อย่างมีนัยสำคัญ (2-3 สัปดาห์) พึ่งค่อย ๆ แพ้ลงในสัปดาห์นี้เอง
  • ทุก ๆ การแพ้ในช่วงหลัง "ภูมิธรรม" ก็จะแก่กล้าขึ้นเหมือนได้รับวัคซีน ทำนองนั้น
  • อย่างไรก็ตามต้องรอดูตอนต่อไปครับ