และอีกอย่างที่ทำไม่เคยหยุดก็คือ "สร้างคนให้เป็นคนดี"

                        วันนี้นั่งตรวจอนุทินชีวิตนักเรียนชั้น ม.๖/๑   ซึ่งเป็นงานเขียนที่สั่งให้นักเรียนเขียนส่งทุกวัน   วันละอย่างน้อย ๕ บรรทัด    ส่งอาทิตย์และครั้งทุกอาทิตย์

 

                        ตรวจมาถึงเล่มหนึ่งพาดพิงถึงผู้ตรวจพอดี   เด็กคงอยากบอกอะไรให้ครูรับรู้   แต่ไม่บอกโดยตรง   ทำเป็นเขียนรำพึงรำพัน   เมื่อได้อ่านแล้วก็รู้สึกชื่นใจกับคำพูดที่ว่า

 

                                      “ครูวราภรณ์ท่านงานเยอะนะ   ทำโน่นทำนี่ไม่หยุดเลย   และอีกอย่างที่ทำไม่เคยหยุดก็คือ   “สร้างคนให้เป็นคนดี”   ถึงแม้ว่าท่านจะงานเยอะแค่ไหน  ท่านก็สั่งงานนักเรียน    ให้นักเรียนฝึกทำโน่นทำนี่    ท่านเป็นคนที่ลึกซึ้งและละเอียดอ่อน   แต่ก็ดีเหมือนกัน      นักเรียนจะได้รับความรู้ที่ถูกต้อง  ไม่ใช่แบบถูก ๆ ผิด ๆ"

 

                            เด็กทุกรุ่นมักบ่นว่า   ครูวราภรณ์  ให้งานมาก  และงานนั้นก็แปลก  ยาก  ไม่เหมือนครูคนอื่น        เช่น  ฝึกให้นักเรียนออกไปพูด   “เรื่องเล่าหน้าเสาธง”  ทุกเช้า    ฝึกให้นักเรียนลงพื้นที่เก็บข้อมูลภาคสนามด้วยการทำโครงงานต่าง ๆ ที่เป็นประโยชน์ต่อชุมชน   เช่น  โครงงานคุณธรรม        เพื่อปลูกฝังคุณค่าชีวิตและความเสียสละให้เกิดขึ้นภายในใจ   ซึ่งสิ่งเหล่านี้อยากบอกว่ามันไม่ได้เกิดขึ้นภายในวันสองวัน    หากแต่ต้องมีจุดเริ่มต้น  และการปลูกฝังที่ดี

 

                             ขอให้เมล็ดพันธุ์ทุกเมล็ดที่คุณครูเพียรเพาะบ่ม  รดน้ำ ใส่ปุ๋ย  บำรุงดิน  ด้วยหัวใจรักและเมตตา จงเติบกล้า  แข็งแรง  มั่นคง  แผ่ร่มเงาให้ความร่มเย็นแก่ผู้อาศัย   ทดแทนไม้แก่บางต้นที่ต้องเสื่อมถอยไปตามกาลเวลาต่อไปเถิดนะ....