หูดับตับไหม้

เมื่อพูดถึงตา...มีอยู่สองประเด็น...คนอยู่ข้างยายเรียกว่าตา.....ตาที่อยู่ใกล้ถัดไปคือหู....ตามีไว้ดูหูมีไว้ยิน...หูดับตับไหม้(ใครจำได้บ้างคนไทยใช้คำพูดนี้เมื่อไร)....เช้าวันนี้ยังไม่ยอมลืมตา...ได้ยินเสียงนกร้องเจื้อยแจ้วคิดว่ามีอยู่สองสามชนิด..ที่พอจะเข้าใจจากเสียงร้องสุดท้ายที่ได้ยินว่าคงจะเป็นนกกระจิบ....เพราะมันมีเสียงจิ๊บๆๆๆๆเป็นจังหวะ...หลับตาฟังมีความสุขดี.....ครานี้นั่งรถไปเป็นเพื่อนตา....บางครั้งก็นั่งหลับตาฟังเพลงที่เปิดดังอยู่ในวิทยุบ้าง...ตาต้องฟังเรื่องการแข่งจักรยานระยะทางเป็นพันกม.จนถึงประตูชัยในปารีส...ปิดหูเบื่อไม่ค่อยอยากจะฟัง....ตาดูไปเรื่อยๆทุ่งนา(ข้าวสาลี)กำลังเหลืองอร่ามที่เก็บเกี่ยวไปแล้วบ้างก็มี..ข้าวโพดเริ่มออกดอกแลดูเขียวเป็นพืดดี...สองข้างทางหลากสีที่ค่อนไปทางเหลืองแสดงถึงเริ่มต้นร้อนและจะวนไปใบไม้ล่วง....หูยินถึงเรื่องไปพระจันทร์ปิดงบประมาณหลายพันหมื่นล้านเพราะสภาวะถดถอยทางเศษฐกิจของอเมริกา...แอบดีใจ..ไม่มีคนไปลุยฝุ่นให้มันคลุ้งเล่นบนโลกพระจันทร์..(โล่งอกโล่งใจที่มนุษย์หมดความสามารถเพราะหมดเงิน)...คนจะได้มีจินตนาการต่อไป..การเดินทางในจินตนาการไม่ต้องใช้เงิน....หลับตาหูยิน...ดูสักแต่ว่าดู....หูยินสักแต่ว่ายิน.....ขอบใจธรรมชาติที่ให้สิ่งสองสิ่งนี้มาให้เรา..มีตาไว้ดู..มีหูไว้ยิน