R2R: เพิ่มคุณค่า พัฒนาคน พัฒนาบริการ

จากบันทึกของกะปุ๋ม
ที่ ขอความเห็น !! "ยุทธศาสตร์การขับเคลื่อนการทำ R2R เป็นภาคบังคับหรือสมัครใจ"

 

เราก็ได้ทบทวนและย้อนคิดสิ่งที่เราทำวิจัยมาและสิ่งที่พาน้องทำวิจัยมา

ขอตอบว่า.................

พี่แก้ว  มักจะพาน้องคิด ค้น หาสิ่งที่จะทำกัน

โดยไม่ต้องบอกว่า... เรามาทำวิจัยกัน

เมื่อหาประเด็นที่พวกเราคิดร่วมกันว่า..เป็นปัญหาในการทำงาน

เราก็มาช่วยกันคิดว่า...  น่าจะทำอะไรกัน เพื่อแก้ปัญหาในงานนั้นๆ

 

เขียนโครงการฯเสร็จ..ให้มานำเสนอในที่ประชุม ประจำเดือนของหอผู้ป่วย

ปรับแก้โครงการฯ..ตามข้อเสนอของเพื่อนร่วมงาน

 

..........

ผู้รับผิดชอบงานนั้น ก็นำโครงการฯ ที่ปรับแก้แล้วไปลองทำดู

ระหว่างทำ... ก็ค้นหาว่า  ที่อื่นทำกันยังไง?

พี่แก้ว..  ก็ช่วยหาและทบทวนงานวิจัยที่เกี่ยวข้องดู โดย Advanced serching

แล้วสอนน้องเกี่ยวกับการค้นคว้า... หางานที่เกี่ยวกับเรา

มาช่วยกันอ่านว่า ที่เขาทำดีดี เขาทำยังไง?

 

แล้วเราก็นำมาสร้างวิธีปฏิบัติกัน.... ไปลองทำดูอีก

 

ถ้าจะนำมาดำเนินการ ก็ให้มาชี้แจงกับเพื่อนๆว่า จะทำอะไร

เพื่อนจะช่วยอะไร และจะเก็บข้อมูลกันอย่างไร

เมื่อได้ข้อมูลมาแล้ว ก็ลองมาวิเคราะห์ดู ถ้าทำยังไม่เป็น พี่แก้ว  ก็สอนอีก

ถ้ายังเขียนไม่เป็น   ก็ส่งไปอบรมบ้าง เช่น อบรมการทำวิจัย อบรมการเขียนรายงาน

 

ทำเสร็จ ลองเขียนรายงานวิจัย มาให้ดู พี่แก้วก็ช่วยปรับให้ดี จะได้ส่งตีพิมพ์ได้

ระหว่างนี้ ส่งให้นำเสนอผลงานในหอผู้ป่วยและในแผนกฯก่อน

ถ้าเริ่มนำเสนอเก่งแล้ว ก็ให้น้องไปลองนำเสนอผลงานในระดับโรงพยาบาลและภายนอก ระดับภาคฯและระดับประเทศ

ถ้ายังเตรียมการนำเสนอ...ไม่ดีเท่าที่ควร

พี่แก้ว  ก็ลองให้เตรียมมาก่อน พี่ก็จะช่วยดูให้

แล้วให้น้องลองมานำเสนอให้เพื่อนดูก่อน ก่อนจะออกเวทีจริง

เรียนแล้ว ต้องทำและนำเสนอสิ่งที่ทำมา

ส่งให้เป็นวิทยากรภายในโรงพยาบาลก่อน

สรุป น้องพี่แก้วจะไม่ค่อยรู้ตัวว่าจะต้องทำวิจัย ทำให้ไม่เครียดค่ะ