อุบัติเหตุโดยไม่ตั้งใจ

หลังจากเข้าร่วมงานมหกรรมการจัดการความรู้ระดับชาติที่โรงแรมแอมบาสซาเดอร์ กรุงเทพฯ ก็ห่างหายไปจากวงการนี้ไปนานเพราะมัวแต่ยุ่งการการพัฒนาตนเองทำผลงานส่งเพราะเห็นคนอื่นเป็น คศ.3 แล้วอยากเป็น ครู คศ.3 กับเขาบ้าง เลยไม่มีเวลามาเยี่ยมเยียนสมาชิกในโครงการวิจัย  ซึ่งหลังจากส่งผลงานไปแล้วก็ยังไม่ได้รับการตรวจผลงานเพราะผลงานที่ส่งเป็นกลุ่มสาระวิชาคณิตศาสตร์เลยล่าช้ากว่าวิชาอื่น ๆ แต่ไม่เป็นไร ช้าหน่อยก็คอยได้ครับ สำหรับวันนี้ผมขอมาเล่าเรื่องเกี่ยวกับอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นโดยไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจมาก่อน เพราะมันเกิดขึ้นโดยที่ผมเองก็เป็นคนที่ระวังมาตลอดตั้งแต่เด็กจนอายุมาได้เกือบค่อนคนแล้วไม่เคยเกิดอุบัติเหตุเลย แต่มาเกิดขึ้นเอาตอนแก่ โดยถูกคนเมาสุราขี่รถเครื่องมาชนทั้งๆ ที่ผมเองก็จอดรถเครื่องอยู่ในที่รอเลี้ยวแท้ๆ นี่แหล่ะที่เขาว่าอุบัติเหตุเกิดได้ทุกเวลา ทุกสถานที่  ถ้าทุกฝ่ายไม่ประมาทอุบัติเหตุก็จะไม่เกิดขึ้นครับ ผมเองจากอุบัติเหตุครั้งนี้ทำให้ขาซ้ายหักต้องทำการรักษามาตั้งแต่เดือนเมษายน จนถึงเดือนกรกฎาคมแล้วยังเดินไม่ได้ ซึ่งในคราวหน้าผมจะเล่าให้ฟังอีกครั้งว่าทำไมจึงรักษานานเหลือเกินทั้ง ๆ ที่จริงแล้ว 2 - 3 เดือนก็น่าจะค่อยยังชั่วแล้ว