เช้ามืดวันที่ ๖ – ๑๐ ก.ค. ๕๒ ผมไปวิ่งออกกำลังที่ปารีส อุณหภูมิกำลังสบาย และอากาศบริสุทธิ์กว่าที่กรุงเทพและรถบนถนนก็น้อยกว่าที่กรุงเทพมาก เพราะคนเขาใช้รถใต้ดินกันเกือบทั้งหมด แต่อย่างไรก็ตาม ตอน ๖.๐๐ น. คนฝรั่งเศสเขายังนอนอยู่ เพราะเขานอนดึกตื่นสาย
๒ วันแรกผมไปวิ่งบริเวณหอไอเฟล ซึ่งมีสนาม สวนดอกไม้ สนามเด็กเล่น สนามกีฬา อยู่ในบริเวณ ที่สนามมีคนนอนห่มผ้าคลุมโปงอยู่ ๒ – ๓ คน และมีคนเล่นกีตาร์และแหกปากร้องเพลงอยู่กลุ่มหนึ่ง ๓ – ๔ คน มีคนมาวิ่ง ๔ – ๕ คน
ตอนไปถึงปารีส คุณธิดา สุขีลาภ เลขานุการเอก สถานทูตไทยที่ปารีส บอกว่าตอนบ่ายๆ อากาศร้อน ซึ่งก็เป็นจริงตอนบ่ายของวันอาทิตย์ที่ ๕ ที่เราออกไปเดินชมพิพิธภัณฑ์ แต่เราโชคดีที่วันที่ ๗ - ๘ ฝนตก เช้าวันที่ ๘ ผมออกไปวิ่งใต้ฟ้าที่ครึ้ม แล้วฝนก็ปรอยลงมาระหว่างวิ่ง ทำให้ได้บรรยากาศของการวิ่งมาก คือมันเป็นเพียง drissles ไม่ใช่ rain การที่ฝนตกทำให้อุณหภูมิเย็นลง ในรับที่กำลังสบาย
๓ วันหลังผมออกไปวิ่งริมถนน เพื่อชมบ้านเมือง และเพื่อให้รู้ทิศทาง สังเกตว่า สถานีรถใต้ดินอยู่ไม่ห่างกันนัก ไม่ถึงครึ่งกิโลด้วยซ้ำ ที่จริงช่วงนี้รถไฟ (ฟ้า) ของปารีสไม่ใช่รถใต้ดิน แต่เป็นรถรางยกระดับ ใต้รางกลายเป็นที่จอดรถ ที่ว่างสำหรับจัดตลาดนัดขายผลไม้และผลิตภัณฑ์เกษตร เป็นบริเวณที่สะอาดสะอ้าน และกลายเป็นลู่วิ่งออกกำลังของผมไปโดยปริยาย
ผมหวนนึกเปรียบเทียบกับบรรยากาศตอนไปวิ่งที่เกาะแมนฮัตตัน นิวยอร์ค เมื่อ ๒ ปีที่แล้ว บรรยากาศต่างกันโดยสิ้นเชิง ที่นั่นเป็นดงตึกระฟ้า เต็มไปด้วยตู้กระจกโฆษณาสินค้าแฟชั่น ผมรู้สึกแปลกแยก ที่นี่ตึกไม่สูง ไม่มีสีสันวูบวาบรุนแรง ผมรู้สึกคล้ายอยู่ที่บ้าน แต่ก็ต่างจากวิ่งออกกำลังที่เมืองไทยมาก ที่เมืองไทยสิ่งแวดล้อมรอบตัวมีชีวิตมากกว่า ได้ยินสรรพเสียงของแมลง นก กบเขียด มากกว่า และได้กลิ่นหอมของดอกไม้หอมโดยในปารีสและนิวยอร์คไม่มีเลย ยกเว้นเวลาวิ่งผ่านผู้หญิง อาจได้กลิ่นน้ำหอม
วิจารณ์ พานิช
๙ ก.ค. ๕๒ ปรับปรุงแก้ไข ๑๔ ก.ค. ๕๒
|
หอไอเฟลยามเช้ามืด มีหนุ่มสาวนักตนตรีเล่นกันอยู่ ๕ คน
|
อีกด้านหนึ่งของสนามบริเวณสวนสาธารณะไอเฟล เป็นพิพิธภัณฑ์ทหาร
|
|
ผ่านฤดูใบไม้ผลิไปแล้ว ดอกไม้จึงโทรมเป็นส่วนใหญ่ ยังพอมีให้ถ่ายรูปได้บ้าง
|
|
|
ต้นนี้ออกดอกล่า
|
ดอกงดงาม
|
|
ถ่ายโคลสอัพให้เห็นความงามของดอกย่อย
|
ชนิดเดียวกัน แต่คนละสี
|
|
|
ต้นพู่นายพลคู่กับต้นกุหลาบ
|
|
ดอกพู่นายพล |
ลู่วิ่งออกกำลังใต้รางรถไฟฟ้าของผม |












มาสวัสดีอาจารย์และอิจฉานิดๆในความสุขของอาจารย์ค่ะ
เคยไปกินอาหารญวนที่ปารีสโดยมีญาติเพื่อนที่เป็นคนลาวพาเที่ยวเมื่อสิบกว่าปีแล้วเล่าว่าคนที่นี่บางครั้งไม่อาจน้ำเป็นอาทิตย์ทำให้ต้องใส่น้ำหอมเยอะๆ
ไม่แน่ใจว่าจริงหรือเท็จค่ะ
คิดถึงปารีสจังค่ะ
ดินแดนแห่งความหลังของหนูเหมือนกันค่ะ
อิจฉา.....