อริสโตเติ้ล เห็นว่า "มนุษย์จะไปถึงศักยภาพเต็มที่ของชีวิตของเขาได้ (to reach the full potential of his life and personality) ก็ด้วยการเข้าไปมีส่วนร่วมในกิจกรรมของโพลิส (Polis - ชุมชนการเมือง หรือที่แปลกันทั่วไปว่า "นครรัฐ" ) หรือกิจกรรมสาธารณะเท่านั้น (only by participation in the affairs of a polis) ..ซึ่งอ.ธเนศ เห็นว่า นักวิชาการส่วนใหญ่แปล Polis ว่า นครรัฐ (City-state) แต่มีคำยืนยันว่า คำว่า Polis หมายถึง ชุมชนที่พลเมืองมีบทบาทสำคัญ ในการผลัดเปลี่ยนกันเข้าบริหารชุมชน ถือการมีส่วนร่วมดังกล่าวเป็นภารกิจสำคัญ คำว่า นครรัฐ หรือ City-state พูดถึงเฉพาะพื้นที่ แต่มิได้พูดถึงการมีส่วนร่วมทางการเมืองอย่างแข็งขันของคนในชุมชนนั้น
อริสโตเติ้ล เห็นว่าคนที่เข้าไปมีส่วนร่วมในกิจกรรมเหล่านั้น ก็คือพลเมือง (citizens)
พลเมือง คือ
- คนที่ใช้สิทธิเข้าร่วมในหน่วยงานที่กำหนดนโยบายหรือตัดสินคดีความ (enjoys the right of sharing in deliberative or judicial office) ในเวลาที่กำหนดตายตัวหรือไม่ก็ได้
- คนที่เข้าร่วมส่วนในชวิตพลเมืองที่มีทั้งการปกครอง และการถูกปกครอง โดยสลัีบกันไป (sharing in the civic life of ruling and being ruled in turn)
- พลเมืองที่ดีคือ คนที่ต้องมีความรู้และความสามารถในการปกครองและถูกปกครอง
กล่าวอีกนัยหนึ่ง ความยอดเยี่ยมของพลเมือง ก็คือ ความรู้ในการปกครองเหนือเสรีชนทั้งหลายและความรู้ที่จะถูกพวกเสรีชนทั้งหลายปกครองเรา (a knowledge of rule over free men from both points of view)
