ความสุขอยู่ที่ใจ หลายคนคงได้ยินคำนี้บ่อยๆ ...บางคนรู้สึกเช่นนั้น และเป็นอยู่...แต่ทว่าหลายคนก็...ต้องการความสุขมากว่าที่เป็น...ไม่มีใครมีความสุขมากกว่าใคร...เมื่อ "ความสุขนั้น" อยู่ที่ใจของ "แต่ละคน"...
วันนี้ ที่โรงเรียนมีการจัดประเมินผลการสอบระหว่างภาคของนักเรียน ซึ่งเป็นกิจกรรมที่จัดขึ้นเพื่อวัดประเมินผลการเรียนรู้ของเด็ก เป็นการกระตุ้นและสร้างความพร้อมในภาวะการณ์ที่มีรูปแบบการวัดประเมินผลที่เป็นทางการ ทั้งที่ในการเรียนรู้ของเด็กในชั้นเรียน ครูก็มีการวัดผลประเมินผลระหว่างการเรียนรู้หรือประเมินตามสภาพจริงในชั้นเรียนเป็นปกติอยู่แล้ว...
แต่ที่เขียนในบันทึกนี้ คือ วันนี้อากาศที่เชียงกลมดีมากๆ เพราะว่าฝนตกตั้งแต่เช้า ทั้งที่เมื่อคืนรู้สึกร้อนอบอ้าวมากๆ จนนอนไม่หลับ...
เช้านี้อากาศดีมาก จนถึงขณะนี้ ผู้เขียนนั่งอยู่บนชั้นสามของอาคารเรียน 3 ลมพัดเย็นสบายมาเรื่อยๆ เลยรู้สึกอยากเขียนบันทึกทันที...ตอนนี้ "นักเรียน" อยู่ในช่วงพักการสอบแล้ว เดินผ่านไปมาทักทายกันด้วยรอยยิ้ม และคำถามที่ว่า "อาจารย์ทานข้าวหรือยังคะ..." มาเป็นช่วงๆ จากแต่ละคนที่มาเจอ และอาจสงสัยว่า "อาจารย์มานั่งทำอะไรที่นี่...ตอนพัก"...
อยากเล่าว่า ตอนนี้ (ขณะที่นั่งเขียนบันทึก) " รู้สึกว่ามีความสุข จากบรรยากาศรอบข้างๆ ข้าง สายลมเย็นๆ พัดเอื่อยๆ" แม้จะมีเสียงดังจากเด็กๆ ขึ้นลงเป็นระยะ แต่ก็ไม่อาจทำให้บรรยากาศสบายๆ ของวันนี้ ลดอุณหภูมิลง...นี่คงเรียกว่าภาวะอารมณ์ที่ "เป็นสุข" หากเรามีภาวะอารมณ์เหล่านี้เกิดขึ้น...และมีความเข้าใจกับบรรยากาศช่วงพัก (ที่วุ่นวายมากๆ ของเด็กๆ) ก็ยังคงมีความสุข...คงที่
เก็บบรรยากาศเย็นสบาย มีเมฆลอยคลอเคลียอยู่ไกลๆ บนยอดภูมาฝากด้วยคะ...
หวังว่าบรรยากาศสบายๆ ในวันนี้จะเผื่อแผ่ ไปถึงที่ที่มีอุณหภูร้อนๆ ในภูมิภาคอื่นๆ ของโลกบ้าง...
*_*
สวัสดีคะ คุณครู คุณครูคงมีความสุขมากนะคะ ได้อยู่โรงเรียนมีมีบรรยากาศที่ดี วิวก็สวย อิจฉาจังเลย ขอเป็นกำลังให้ครูทำงานต่อไปนะคะ
คุณครูลองตามดูสิขอรับว่าทำไมความสุขจึงเกิดขึ้น
แล้วคุณครูจะมีความสุขมากกว่านี้ขอรับ..
ชอบโรงเรียนนี้มากเลยครับ