โอซึกาเระซามะเดชิตะ

คนไทยเรานั้นเมื่อเจอกันก็ทักทาย ยิ้ม ยกมือไหว้ตามวัฒนธรรมไทยนะครับ หลายครั้งที่ได้เจอชาวต่างชาติ เขาก็มักจะถามว่าการทักทายกันนั้น คนไทยพูดว่าอย่างไร ผมก็ตอบเสมว่า "สวัสดีครับ สวัสดีค่ะ" นับเป็นประโยคทองที่ชาวต่างชาติสามารถจดจำภาษาไทยได้นะครับ อ้อ นอกจากนี้ชาวต่างชาติจะจำคำว่า "ไม่เป็นไร" ได้ดีครับ 

ที่ญี่ปุ่นการทักทายกันนั้น จะเอามือแนบที่หน้าขา พร้อมกับโค้งคำนับครับ แรกๆก็ไม่ชินเดี๋ยวนี้ผงกหัวเป็นกิ้งก่าเลยครับ มันเป็นไปเองดดยอัตโนมัติ คำพุดที่ใช้ทักทายนั้น ก็จะต่างไปตามสถานการณ์และเวลาครับ ผมมองว่าค่อนข้างที่จะเป็นแบบแผนเลยทีเดียว มาดูกันเลย

๑. หากเป็นการเจอกันครังแรก ก็ควรพูดแนะนำตัวและฝากเนื้อฝากตัวครับ 

"ฮาจิเมะมาชิเตะ วะตะชิวะ ( ชื่อ) เดส โด้โสะ โยโรชิกุโอเนไกชิมัส" 

"ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมชื่อ ( ชื่อ) ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ"

 

๒. หากรู้จักกันแล้ว และเจอกันก็แล้วแต่เวลาครับและมักจะถามว่าสบายดีไหม

"โอะฮาโยะโกซาอิมัส โอเกงกิเดซึคะ"    สวัสดีตอนเช้าครับ สบายดีไหมครับ

"คอนนิจิวะ โอเกงกิเดซึคะ"    สวัสดีตอนบ่ายครับ สบายดีไหมครับ

"คอนบังวะ โอเกงกิเดซึคะ"    สวัสดีตอนค่ำครับ สบายดีไหมครับ (ระวังอย่าออกเสียงว่า คอมบังว่ะ นะครับ เดี๋ยวเขาตอบกลับมาว่า ถ้าคอมบังก็ย้ายคอมเสียสิ ฮ่าๆๆๆๆ)

การตอบนั้น หากสบายดีก็ตอบว่า "เกงกิเดส" หากไม่ค่อยสบายก็ตอบแบบเลี่ยงๆว่า "เคียววะ ช้อตโตะ" แปลว่าวันนี้ไม่ค่อยสบาย แต่มักจะไม่ค่อยให้เหตุผลตรงไปตรงมามากนักครับ เพราะว่าอาจจะเป็นเรื่องส่วนตัว

๓. การลาจากกัน 

"ไซโยนาระ" อันนี้คงได้ยินบ่อยนะครับ แต่ผมอยู่ที่นี่ไม่ค่อได้ยินเท่าไหร่ครับ นอกจากจะเดินทางไกลๆ หากเป็นการแยกจากเพื่อนๆ หรือ เพื่อนร่วมงานมักจะบอกว่า "จ้ะ มาตะเนะ" หรือ แล้วเจอกันนะ แต่ถ้าหากเป็นตอนค่ำๆหรือกลางคืนก็มักจะบอกว่า "โอยาซึมินาไซ" หรือ ราตรีสวสัดิ์ เสียมากกว่าครับ

๔. การเลิกงาน 

ที่ญี่ปุ่นจะมีวัฒนธรรมอย่างหนึ่งที่ผมประทับใจ คือการบอกลาหลังจากเลิกงาน เขาจะพุดกันว่า "โอซึกาเระซามะเดส" แปลว่า ขอบคุณที่ท่านเหน็ดเหนื่อยมาด้วยกัน ทำนองนี้ครับ 

นี่เป็นบลอกแรกของผม ผมจะพยายามหาเรื่องราวมาเขียนอีกครับ