ภาพที่เห็นอาจไม่ใช่อย่างที่เห็น

   สักกี่คนมองก้อนหินว่าเป็นเพชร ดุจได้เด็ดดอกขมบ่มยาหอม

แรกปรากฎไร้ค่าน่าดมดอม แสนซอมซ่อมอมแมมไร้ราคา

ต่อเมื่อมองลึกลงไปในก้อนหิน จักได้กลิ่นวานิลลายารักษา

สักกี่คนจักเข้าใจภาพมายา เห็นกับตายังไม่แท้แน่จริง

   ผู้หยั่งรู้รู้ลึกฝึกฝน ฝึกตนจนเชี่ยวชาญรู้นิ่ง

เห็นค่าแท้กระแสไหลในสิ่ง กิ่งเพชรพรากจากหินเพชรมณี

โดยทั่วไปไม่เข้าใจแก่นสาร วิธีการสภาพการณ์พาลหลีกหนี

ดูว่าแย่ดูว่าเลวก็มีดี ประโยชน์มีกี่คนเห็นเป็นปราชญ์เอย

.....ลองคิดมองดูให้ดีสักหน่อย แล้วค่อยบอกลาจากกันไป........