บริหารแบบเกรงใจ
โดยตรงแล้วการบริหารโรงเรียนของผู้บริหารนั้น เป็นการสังการโดยเป็นลายลักษณ์อักษรจากผู้บริหาร สู่บุคลากรในหน่วยงาน ซึ่งสามารถสังการได้ ซึงการบริหารแบบนี้เป็นการบริหารของผู้บริหารที่มีอายุมาก หรืออาวุโส ก็ว่าได้ ในส่วนของผู้บริหารทีมีอายุน้อย จะสั่งการ หรือออกคำสั้งให้บุคลากรปฏิบัติตามนั้น ถือว่าทำได้ในทางปฏิบัติ แต่ในความเป็นจริงของสังคมไทยยังยึดติดอยู่กับความเป็นผู้น้อย ผู้ใหญ่ ในสังคม ไม่ค่อยจะยอมรับการสั่งการจากผู้น้อย ซึ้งเป็นปัญหาในการบริหาร
ผุ้บริหารที่มีอายุน้อย จึงต้องลงมือทำงานเองซะเป็นส่วนมาก จึงเป็นที่ไปที่มาของคำว่าบริหารแบบมีส่วนร่วม ในกิจกรรมนั้นเอง หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า "การบริหารแบบเกรงใจ"
รักษาสุขภาพนะคะ
วันครอบครัวขอให้ท่านมีความสุขค่ะ
การบริหารนั้นเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ การที่จะทำให้ผู้อื่นยอมรับนั้นเป็นศาสตร์อย่างหนึ่งที่ผู้บริหารต้องสร้างศรัทธาให้เกิดก่อนที่จะดำเนินการต่อไปได้นะครับ