จากขุนเขาสู่ขุนเขา

ก่อนอื่นก็ต้องกล่าวคำว่า "สวัสดีสมาชิก gotoknow ทุกๆท่านครับ" หลังจากที่ได้ห่างหายหน้าหายตาไปนาน วันนี้ก็ได้โอกาสดี มาเพิ่มบันทึก ช่วงที่ขาดหายไป มีอะไรเปลี่ยนแปลงกับชีวิต มากเหมือนกัน

ใครจะไปรู้ว่า จากที่เคยอยู่กับเด็กนักเรียน ที่เคยสนิทสนมมา สาม ปีกว่า ก็ต้องกล่าวคำอำลาจากกัน คือว่า ท่าน ผอ. ได้มีคำสั่งให้ไปปฏิบัติหน้าที่ที่ห้องเรียนอื่น ซึ่งห้องเรียนนี้ไม่มี ครูสอน เนื่องจากว่า ครูคนก่อน ได้ขอย้าย กลับบ้านที่กำแพงเพชร ผมจึงต้อง ไปปฏิบัติหน้าที่แทน

จากเคยสนิทสนมกับชนเผ่า ลาหู่ หรือ มูเซอ ก็ต้อง ไปทำความคุ้นเคยกับ ชนเผ่า กระเหรี่ยง         หรือ ปากะญอ ชีวิตมีรสชาติเสียจริงๆเลยครับ

 

บันทึกนี้ก็อยากจะนำเรื่องราวดีๆ ของ นักเรียนของห้องเรียนเก่า และนำเสนอ ห้องเรียนใหม่ 

 

 

 

 

 

สำหรับเรื่องราวดีๆที่เคยผ่านมาในชีวิต

นำเสนอห้องเรียนใหม่ ซึ่งตั้งอยู่ที่ ต.แม่อูคอ อ.ขุนยวม จ.แม่ฮ่องสอน

หากว่าท่านใดเคยมาเที่ยว ทุ่งบัวตอง ที่ดอยแม่อูคอ อำเภอขุนยวม  ห้องเรียน ก็ไปอีกประมาณ 15 กิโลเมตร

โรงเรียนเขตพื้นที่การศึกษาแม่ฮ่องสอนเขต 1 ห้องเรียนบ้านแม่สุรินน้อย

หมู่บ้านนี้ยังไม่มีไฟฟ้าใช้ ต้องใช้ไฟฟ้าจาก พลังงานแสงอาทิตย์ วันใด ฝนตกฟ้ามือคลื้ม ก็หมดสิทธิ์ แต่ส่วนใหญ่ก็ใช้กันได้อยู่กันได้

 

จริงๆแล้วเรายังไม่มีอาคารสถานที่ ต้องอาศัย ศูนย์การเรียนรู้ชาวไทยภูเขาเป็นห้องเรียน อนาคต น่าจะมีห้องเรียนเป็นของตนเอง หากว่า มีท่านผู้เมตตา บริจาค

 

ห้องเรียนนี้ มีนักเรียนมีนักเรียนประมาณ 26 คน เป็นชนเผ่ากระเหรี่ยง

มีครูผู้สอน 1 คน และครู พี่เลี้ยงของศูนย์พัฒนาเด็กเล็กของ อบต. 1 คน

แต่จริงๆแล้วก็คนละหน่วยงานแต่ก็อยู่ในสถานที่เดียวกัน ช่วยเหลือกัน

บ้านพักครูนะครับ ไม่ใช่เล้าไก่

 

 สำหรับผู้ที่พึ่งอ่านบันทึกนี้เป็นบันทึกแรก ก็จะของบอกว่า โรงเรียน ของเรานี้ มีที่เดียวในประเทศไทย ซึ่งมีชื่อโรงเรียนว่า โรงเรียนเขตพื้นที่การศึกษาแม่ฮ่องสอน เขต 1 ซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่สำนักงานโรงเรียน ส่วนห้องเรียน จะกระจัดกระจายอยู่ตามพื้นที่ต่างๆ ใน 4 อำเภอ เป็นโรงเรียนที่ มีเด็กน้อย และนักเรียนไม่สามารถเดินทางไป เรียนที่ที่มีโรงเรียนได้ จึงได้มีการจัดตั้งโรงเรียนนี้ขึ้นมา 

สำหรับบันทึกนี้ก็จะขอนำเสนอเรื่องราวของ ครูบนดอยและนักเรียนผู้ด้อยโอกาสเพียงเท่านี้

ขอบคุณครับสำหรับท่านที่แวะเข้ามาอ่านเข้ามาชม