ครูหรือมิส....เอกชนเรียกมิส..มิสไรนะ...โอ้..มิสป่าน 5555++++

          เย้...สำเร็จจนได้...ไม่คิดว่าจะได้ทำจริงๆ  กับการทำงานที่ใหม่  แหล่งเรียนรู้แหล่งใหม่ที่ท้าทาย  และน่าตื่นเต้น  มีเรื่องราวมากมายเข้ามาให้ได้คิดและทำอยู่ตลอดเวลา...สมาชิกหรือเพื่อนนักอ่าน  เด็กๆทุกคนที่เป็นลูกศิษย์คงสงสัยซินะคะว่า  ครูหรือมิส(เอกชนเรียกครูว่ามิสค่ะ....)ดีใจทำไม....คืออย่างนี้ค่ะ

          เรื่องมีอยู่ว่า  เมื่อครั้งที่สอนที่ ร.ร.เดิม  ไม่ขอบอกว่าที่ไหนนะคะ  เคยคิดที่จะสร้างบล็อกซักบล็อกขึ้นมาเพื่อที่จะให้นักเรียนได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้  ให้ครูและเด็กรู้จักกันมากขึ้นเพื่อที่จะนำไปทำวิจัยและแก้ปัญหาพฤติกรรมของเด็กรวมทั้งสร้างสัมพันธภาพอันดีระหว่างครูและเด็ก  แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่ได้ทำ...ไม่ได้ขี้เกียจนะคะ  ขอบอก...คือว่า...เอ่อ...แล้วก็เอ่อ...ไงดี....เอาเป็นว่าเด็กนักเรียนโรงเรียนเก่าที่สอนไม่สามารถที่จะใช้เทคโนโลยีได้ทุกคน(ใช้คอมเก่งนะ..แต่ไม่มี)เพราะที่บ้านไม่มีคอมพิวเตอร์ที่ต่ออินเตอร์เน็ต  จึงทำให้ไม่สะดวกต่อการทำงาน(พอฟังขึ้นมั้ยคะเหตุผล)  แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะอย่าไปโทษเด็กเลยขอโทษตัวเองค่ะที่ไม่สามารถทำได้ด้วยเกี่ยงกับเวลา  และเหตุผลนานัปประการในการอ้าง 555555++++ แต่ถึงตอนนี้ความฝันเป็นจริงแล้ว....เริ่มจากวันนี้เลย  ถือว่าเป็นนิมิตรหมายอันดีที่ลูกศิษย์และครูจะได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้และสร้างองค์ความรู้ร่วมกัน....โลกแห่งการเรียนรู้กำลังจะเริ่มขึ้น

          แวะมายินดีกับมิสด้วยนะคะ......ทราบแล้วรายงานตัวโดยด่วน......ด่วนค่ะ

 

                                                    มิสป่าน....สุดสวย  5555555++++