คืนวันที่ ๒๖ มิ.ย. ๕๒ ผมนอนค้างที่เชียงใหม่ ทาง มช. จัดให้พักที่ Kantary Hills Serviced Apartments (www.kantarygroup.com) ซึ่งอยู่ที่ถนนนิมมานเหมินทร์ ซอย ๑๒ กรรมการสภามหาวิทยาลัยจำนวนหนึ่งเลือกมาค้างคืนที่เชียงใหม่เพื่อหลีกเลี่ยงการตื่นแต่ตี ๔ ไปขึ้นเครื่องบินเที่ยว ๖ น. คราวนี้ผมโชคดี สามารถมาค้างได้
Serviced Apartments นี้หรูมาก เขาจัดห้องสวีตเล็กให้ พอไปเข้าห้องปรากฎว่ามีคนต่างชาติคู่หนึ่งอยู่แล้ว เขาจึงขอโทษผมโดยจัดห้องสวีตใหญ่ให้ ซึ่งหมายความว่ามีห้องนั่งเล่นใหญ่ มีครัวเล็กๆ และมี ๒ ห้องนอน ผมโทรศัพท์ไปยั่วหมออมราว่ากำลังหาคนมานอนอีกห้องหนึ่ง ปรากฎว่าไม่สำเร็จ เธอไม่หวั่นไหวเลย คงเป็นเพราะกำลังเล่นกับหลานสาว จึงไม่มีใจเหลือให้สนใจเรื่องอื่น หลานคนเดียวของเรา เยเช อายุ ๑๐ เดือน กำลังน่ารักและซนมาก เธอเพิ่งฟื้นจากท้องเดินอย่างแรง
เช้ามืดวันที่ ๒๗ ผมออกไปวิ่งออกกำลังในบรรยากาศสดชื่น อากาศเย็นสบาย หน้าที่พักมีเสียงนกพิดชะรี (นกกรงหัวจุกของชาวปักษ์ใต้ นกบวดหงอนของชาวชุมพร นกปรอดหัวโขนของชาวกรุง) ร้องเซ็งแซ่ ผมชอบเสียงนกชนิดนี้มาก (สมัยอยู่ที่หาดใหญ่เคยเลี้ยงครั้งละหลายตัว) คิดในใจว่า ที่เชียงใหม่นี้ดีจริง มีนกปรอดหัวโขนเต็มเมือง แต่เมื่อสังเกตดีๆ จึงพบว่าเพราะมีนกในกรงแขวนอยู่บนกิ่งไม้สูงมาก เรียกให้นกป่ามาร้องท้าทายแสดงความเป็นเจ้าของพื้นที่
ผมวิ่งเลี้ยวซ้ายเข้าลึกไปในซอย ๑๒ หน่อยเดียวก็ตัน จึงวิ่งออกไปปากซอยแล้วเลี้ยวขวา ไปหน่อยเดียวก็พบสี่แยกไฟแดง ผมเลี้ยวขวาไปอีกหน่อยก็พบสถานีวิจัยการเกษตร เขตชลประทาน คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ผมวิ่งเลยไปหน่อยเดียวก็พบถนนเลียบคลองชลประทาน วิ่งกลับมาและเข้าไปวิ่งชมสวนของสถานีวิจัยเสียเลย มีแปลงผัก มีแปลงแก้วมังกรกำลังออกดอกสะพรั่ง และเริ่มมีผลเล็กๆ สีแดงสด และมีแปลงน้อยหน่า แปลงฟักหลากชนิด มีผลห้อยอยู่หลากหลายรูปทรง ให้ความสวยงาม บรรยากาศสวนแบบนี้ลูกชาวสวนอย่างผมชอบนักหนา
ที่หน้าสถานีวิจัย วันเสาร์เช้ามีตลาดนัดผักผลไม้อินทรีย์ กำลังเริ่มจัดร้าน ยังไม่มีลูกค้ามาซื้อ ผมวิ่งไปที่สี่แยกไฟแดงและเลี้ยวขวาไปทางถนนนิมมานเหมินทร์ พบของดีเข้าอย่างจัง คือสวนสุขภาพของ มช. ผมกะเอาไว้ว่า มาคราวหน้าจะตรงไปวิ่งในสวนสุขภาพเลย ที่นี่มีคนมาวิ่งคึกคักมาก แต่ผมแค่ไปดูลาดเลา และระลึกความหลังว่า กว่า ๑๐ ปีมาแล้ว ผมเคยมาวิ่งที่นี่ โดยมาพักที่ Uniserv ของ มช. เป็นสถานที่วิ่งออกกำลังที่ยอดเยี่ยม ใกล้กันเป็นอาคารสมาคมศิษย์เก่า มช. ที่ชั้นล่างมีคนมาเต้นแอโรบิคเสียงดังลั่นออกมาข้างนอก มองเข้าไปเห็นคนเต้นจำนวนมาก
ผมได้เห็นความใกล้ชิดเป็นส่วนหนึ่งของชุมชน ของ มช. ชัดเจนมาก
หน้าบ้านระหว่างทางเข้าที่พักในซอยนิมมานเหมินทร์ ๑๒ มีต้นไม้หอมกรุ่น ผมไม่เคยเห็นมาก่อน จึงถ่ายรูปเอามาค้นกับหนังสือ “หอมกลิ่นดอกไม้ในเมืองไทย” จัดทำโดยโครงการ BRT จึงได้รู้จักดอกรสสุคนธ์ (Tetracera paniculata) และดอกพวงแก้วมณี (Clematis paniculata) รูปที่ถ่ายคราวนี้ทั้งหมดถ่ายด้วยกล้องของ PDA htc touch HD
วิ่งเสร็จผมตรงไปกินอาหารเช้าเลย เป็นบุฟเฟ่ต์ผสมทั้งอาหารไทยและอาหารฝรั่ง คุณภาพระดับโรงแรม ๔ ดาว คือดีมาก
วิจารณ์ พานิช
๒๗ มิ.ย. ๕๒
|
หน้าสถานีวิจัยการเกษตรเขตชลประทาน
|
แปลงผักภายในสถานีการเกษตรฯ
|
|
ดอกแก้วมังกรอันงดงาม
|
ค้างฟักและน้ำเต้า
|
|
ทิวทัศน์ดอยสุเทพถ่ายจากสถานีฯ
|
ดอกรสสุคนธ์
|
|
ดอกพวงแก้วมณี
|
ดอกแก้วมังกร จากข้างบ้านที่ปากเกร็ด
|








เรียน อาจารย์วิจารณ์ พานิช ที่เคารพอย่างสูง
ชอบอ่านทุกอย่างที่อาจารย์เขียนมากค่ะ และจากบทความนี้ก็ทำให้นึกว่าพวกเราเป็นอาจารย์อยู่ที่ มช. กันแท้ๆ อาจจะอยู่สบายกันเกินไปจนลืมธรรมชาติ บรรยากาศยามเช้าและยามเย็น รวมทั้งการออกกำลังกายเพื่อสุขภาพกันไปแล้วค่ะ
ขอกราบขอบพระคุณสำหรับภาพถ่ายสวยงามด้วยค่ะ ก็เลยนึกว่านักศึกษา มช. จะตื่นแต่เช้า ฟังเสียงนกร้อง ตื่นมาออกกำลังกาย เพื่อเตรียมไปเรียน 8 โมงเช้ากันไหม เพราะทุกวันนี้วิชาที่สอน 8 โมง มีนักศึกษาเข้าเรียนน้อยเต็มทีค่ะ
วินิตา บุณโยดม
ภาควิชาเคมี คณะวิทยาศาสตร์
ขอบคุณครับ อาจารย์หมอ ;)