ตั้งชื่อเรื่องเหมือนกับว่าไปเป็นวิทยากรประจำ พูดเก่งมาก พูดคล่องมากอย่างไงอย่างงั้น เปล่าหรอกค่ะ ประชดตัวเองประมาณว่า พูดไม่ค่อยจะรู้เรื่องยังจะไปพูดให้คนอื่นฟังอีก ประมาณนั้นค่ะ เรื่องของเรื่องคือ วันนี้ (8 พ.ค.49) ได้ (แอบ) มีโอกาสไปเป็นผู้แนะนำ blog on GotoKnow ให้กับนิสิตปริญญาโทครูประจำการที่ท่านอาจารย์เทียมจันทร์ (รศ.เทียมจันทร์ พานิชย์ผลินไชย) เป็นผู้สอน ทางอาจารย์เทียมจันทร์ได้เคยเกริ่น ๆ ไว้แล้วว่าจะให้ช่วยไปแนะนำ blog on GotoKnow ให้กับนิสิตกลุ่มนี้ เพราะเห็นแววว่ากลุ่มครูนี้น่าจะมีอะไรมา ลปรร. กันมากมาย แต่ต่างคนก็อยู่กันต่างสถานที่ จะมาเจอกันแค่ช่วง Summer เท่านั้น จึงอยากให้ทุกคนรู้จักเวทีเสมือนแห่งนี้ไว้เป็นเครื่องมือในการ ลปรร. กันต่อไป ตอนแรกรู้สึกหนักใจพอสมควร เหตุผลหลัก ๆ ที่ไม่กล้าไปคือ ไม่ชอบพูด พูดไม่เก่ง พูดไม่ค่อยรู้เรื่อง (อีกแล้ว) แต่ที่ไม่กล้าปฏิเสธก็เพราะเกรงใจอาจารย์มาก ๆ อาจารย์เทียมจันทร์มาช่วยอะไรให้ที่หน่วยประกัน ฯ หลายอย่าง ให้คำแนะนำดี ๆ หลายเรื่อง แถมยังช่วยดูแลเรื่องเรียน เรื่องงานประจำ ให้อยู่แบบต่อเนื่อง จึงต้องตกปากรับคำแบบเกรงใจอย่างเต็มใจ 

       ตอนเช้าได้รับคำยืนยันแน่นอนว่า วันนี้ต้องไปแนะนำเรื่อง blog on GotoKnow จริง ๆ แต่ไม่น่าหนักใจเพราะจะมีคนเข้าฟังประมาณ 10 คนเท่านั้น ใช้เวลาช่วง 16.00 – 18.00 น. ที่ห้องคอม ฯ คณะศึกษาศาสตร์ พอเห็นกลุ่มครูประจำการ ทยอย มา จาก 1 คนเป็น 2 คน การที่ค่อย ๆ มากัน ก็ทำให้รู้สึกดีเหมือนกัน ไม่ค่อยเกร็งในการพูดแนะนำเท่าไรนัก เพราะเหมือนมาอธิบายให้พี่ ๆ ฟังมากกว่า เลยพูดเหมือนกับการมาพูดคุยกันธรรมดา บรรยากาศไม่เหมือนกับการตอนไปเป็นผู้ช่วยท่านอาจารย์วิบูลย์ (ผศ.ดร.วิบูลย์ วัฒนาธร) เมื่อครั้ง 13 มกราคม 2549 ที่สำคัญครั้งนี้มีผู้ช่วยพิเศษคือ คุณเจนจิต (เจนจิต รังคะอุไร) ผอ.หน่วยประกัน ฯ มาช่วยกันดูแลพี่ ๆ แบบทั่วถึง ต้องขอขอบคุณไว้ ณ ที่นี้ด้วย

       การแนะนำ blog on GotoKnow ก็ตาม Step คือ สมัครสมาชิก, สร้าง blog, สร้างบันทึก, สมัครเข้าชุมชน (ชุมชน "ครู"), ใส่รูป, การเขียนและลบข้อคิดเห็น เป็นต้น ซึ่งเป็นพื้นฐานทั่วไปที่ต้องเรียนรู้สำหรับ blog on GotoKnow ดูท่าทางพี่ ๆ ทุกคนตั้งใจฟังกันอย่างดี ทั้งที่ผู้แนะนำก็พูดแบบลิ้นแทบจะพันกัน (รู้ตัวอยู่) แต่ก็สอบถามความเข้าใจ ไม่รู้ว่าอยากกลับบ้านกันแล้วหรือเปล่า จึงไม่มีใครสงสัยในเรื่องใด ทำให้ผู้แนะนำรู้สึกชื่นใจขึ้นมาบ้าง อย่างน้อยแค่ 2 ชั่วโมงก็พูดให้คนอื่นเข้าใจได้ตั้ง 10 คน แต่ถ้าพวกพี่ ๆ เขาอยากกลับบ้านกันแล้วจริง ๆ จึงไม่อยากบอกว่ามีข้อสงสัย แล้วไปฟ้องท่านอาจารย์เทียมจันทร์ว่าไม่รู้เรื่องแล้วล่ะก็ ต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

       RO_NUQA

.