ท้องถิ่นใดมีความพร้อมยอมให้จัด บทบัญญัติให้จัดขั้นพื้นฐาน

จนถึงขั้นอุดมศึกษาถ้าต้องการ บริหารจัดการท้องถิ่นเอง

ด้วยจุดหมายปลายทางต่างหวังผล สร้างเยาวชนเป็นคนดีและคนเก่ง

มีความสุขในสังคมด้วยตนเอง ให้เหมาะเหม็งเร่งทำตามนโยบาย

ท่านด็อกเตอร์สมหวัง พิธิยานุวัฒน์ บรรยายถัดต่อมาเพลาสาย

การประเมินภายนอกตามนโยบาย โดยการฉายผลสัมฤทธิ์วิชาการ

ว่าเด็กไทยรั้งท้ายได้ที่โหล่ แผ่นใสโชว์ไทยรั้งท้ายใต้มาตรฐาน

รั้งทุกปีผลสัมฤทธิ์วิชาการ ฉันนึกค้านนิดนิดพิจารณา

อันคนเก่งที่แข่งเพื่อผลสัมฤทธิ์ มีน้อยนิดฟิตคนเก่งให้เก่งกว่า

แต่ส่วนมากที่เหลือใครพัฒนา คุณภาพได้มากกว่าน่าคิดกัน

การพัฒนาคุณภาพต้องทุกด้าน บริหารจัดการต้องจัดสรร

ผู้บริหารและครูต้องร่วมกัน การสอนนั้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง

การประกัน(คุณภาพ)ภายในอาศัยหลัก คือเน้นนักเรียนสำคัญท่านกล่าวอ้าง

อย่างต่อเนื่องผสมผสานทุกทุกทาง งานทุกอย่างประเมินเพื่อพัฒนา

การประเมินคุณภาพจากภายนอก ตัวชี้บอกคือยืนยันสภาพปัญหา

ชี้จุดเด่นจุดด้อยเพื่อพัฒนา เสนอทางแก้ปัญหาพัฒนางาน

ส่งเสริมให้สถานศึกษาพัฒนาคุณภาพ แจ้งให้ทราบสาธารณะแต่ละมาตรฐาน

ดำเนินการเสร็จสิ้นกระบวนการ ทำรายงานประเมินตน เอสเออาร์

จบบรรยายพักทานอาหารเที่ยง ต่างพร้อมเพรียงคุยเสียงขรมสมปราถนา

บ่ายโมงครึ่งแยกกลุ่มสัมมนา จากการฟังบรรยายมาเสวนากัน

สมาชิกมหา’ลัยที่มาร่วม เบ็ดเสร็จรวมหกร้อยไม่น้อยนั่น

เขตบางเขนเจ้าภาพมาร่วมกัน หนึ่งสามเก้าชีวันมุ่งมั่นมา

ม.เกษตร กระบี่มีห้าสาม ขอนแก่นตามยี่สิบเก้าชีวิตหนา

ยี่สิบสี่ชีวิต ม.บูรพา ม.จุฬาหกสิบเก้าไม่เท่ากัน

จากมอ.ปัตตานีมีหกสิบหก ทักษิณยกมาสองแปดไม่แผดผัน

จากมช.สี่สิบสี่มีสัมพันธ์ มศว.มากันเจ็ดสิบราย

สารคามสามสิบห้ามาไม่น้อย ศิลปากรใช่ย่อยสิบเจ็ดได้

จากมอ.สุราษฎร์สี่สิบเอ็ดราย มสธ.รั้งท้ายมาเก้าคน

คละกลุ่มตามสีป้ายเหลืองชมพูฟ้า สัมมนาหัวข้อขอเหตุผล

กลุ่มสีละประมาณสองร้อยคน สรุปผลนำเสนอที่ประชุม

บ่ายสามครึ่งทัวร์แคมปัสม.เกษตร วิทยาเขตบางเขนเป็นสองกลุ่ม

หนึ่งสังกัดกระทรวงเกษตรฯคุม อีกหนึ่งกลุ่มสังกัดทบวงมหา’ลัย

เกือบสามพันกว่าไร่ใช้พื้นที่ จัดให้มีครบหมดกำหนดไว้

เรียกได้ว่าเป็นเมืองมหา’ลัย เพราะมีให้สมบูรณ์ทุกสิ่งอัน

ห้าโมงครึ่งจึงเริ่มเข้างานเลี้ยง ต่างพร้อมเพรียงส่งเสียงแสนสุขสันต์

มาเต็มที่ทั้งสิบสี่สถาบัน สายสัมพันธ์ยืนยาวยี่สิบห้าปี

เริ่มพิธีด้วยการอ่านทำนองเสนาะ แสนไพเราะอันเชิญตราแห่งศักดิ์ศรี

ร้องบทละสถาบันอันสุนทรีย์ ครบสิบสี่สถาบันล้วนน่าฟัง

ท่านอาจารย์สมศักดิ์ประธานเปิด งานนี้เกิดขึ้นได้สมใจหวัง

ขอขอบคุณน้องพี่ที่รวมพลัง จึงเห็นดังที่ปรากฏแก่สายตา

สลับด้วยการแสดงจากทุกที่ จัดให้มีที่ละชุดสุดหรรษา

จบรายการพิธีมอบสัญลักษณ์ตรา ในคราวหน้าเป็นเจ้าภาพการจัดงาน

งานคราวหน้า ม.จุฬาฯเป็นเจ้าภาพ แจ้งให้ทราบทั่วกันเป็นหลักฐาน

สมาชิกทุกท่านเป็นพยาน ก่อนพิธีปิดงานบริหารสัมพันธ์

ศาสตราจารย์นพพงษ์(บุญจิตราดุลย์)ผู้ก่อตั้ง แจ้งว่าครั้งแรกเริ่มงานสังสรรค์

มีผู้ร่วมเพียงสองสถาบัน สานสามพันธ์ผ่านมายี่สิบห้าปี

ปีละครั้งเป็นครั้งที่ ยี่สิบห้า ท่านสมาชิกมาร่วมรวมสิบสี่

สถาบันยืนยันมาหลายปี ขอขอบคุณที่มีความสัมพันธ์

ขอให้ความสัมพันธ์อันใหญ่ยิ่ง ไม่มีสิ่งใดใดในเวหัน

จะยิ่งใหญ่ไปกว่าความสัมพันธ์ ของสิบสี่สถาบันนิรันดร

อาจารย์สนั่น ท่านตั้งข้อสังเกต วิทยาเขตกระบี่มีย่อหย่อน

ตั้งเกือบครึ่งที่แอบหลบไปนอน กลับไปก่อนหรือว่าไม่มาเลย

เขาจัดเตรียมอาหารให้เจ็ดชุด อย่างสูงสุดชุดละห้าได้ไหมเอ่ย

บางชุดสี่บางชุดสามกินตามเสบย ไม่น่าเลยชาวกระบี่น้องพี่วอน

ที่ยี่สิบ ตุลา หกโมงเช้า รีบเช็คเอ้าท์จากที่พักออกไปก่อน

กลุ่มที่ไปทัศนาทางสาคร ต้องตื่นก่อนเช้าตรู่ครูใหญ่นำ

ไปลงเรือที่ท่าตามกำหนด ใช่จะปดบ้างถอนตัวเพราะกลัวน้ำ

บ้างจำเป็นต้องไปด้วยใจจำ เพราะต้องทำตามที่แจ้งตามขั้นตอน

กลุ่มที่ไม่ลงเรือเผื่อเที่ยวบก เลยต้องตกลงกันให้มั่นก่อน

ใครจะไปไหนก็ได้ต้องกลับตอน ห้าโมงเย็นแน่นอนหน้าตึกจักรพันธ์

(มีต่อ...หน้า ๑๙)

บันทึกนนทรีเมืองดาบรุ่น ๑ หน้า ๑๘