หลายสัปดาห์ก่อนที่ผ่านมา วันที่ 27 มิ.ย.52 ณ บ้านต้อน อ.ยางตลาด จ.กาฬสินธุ์ ได้มีโคงการสัมมนาสภานิสิตเกิดขึ้น นุ้ยก็มีโอกาสได้ไปเยี่ยมเยียนและเก็บบันทึกภาพกิจกรรมต่างๆในวันนั้นด้วย ซึ่งเป็นกิจกรรมที่สกัดความรู้ต่างๆมากมาย ไม่ว่าจะเป็นคำถามที่โดนๆ ที่ว่า ทำไมถึงอยากเป็นส่วนหนึ่งของสภานิสิต หรือ มาเป็นสมาชิกสภานิสิตได้อย่างไร หรืไม่ก็ เป็นสภานิสิตแล้วจะทำอะไรให้เป็นประโยชน์แก่มวลนิสิตได้บ้าง เป็นต้น
ช่วงระยะเวลาที่พัก น้องดินและน้องแดนรวมถึงคุณปู่ของหลานๆ ก็ได้ชวนไปเดินเที่ยวเล่นบริเวณใกล้เคียง ซึ่งระหว่างเดินทางก็มีดอกไม้หลากพันธ์ให้ชมดูอย่างสวยงาม
สักพักก็ไปเจอบ้านไม้หลังหนึง น่าอยู่มากๆค่ะ แต่มีป้ายติดไว้ว่า "สถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์ ครูบ้านนอก ฉาก บ้านครูใหญ่" ดินและแดนเห็นก็ให้นุ้ยช่วยถ่ายภาพเป็นที่ระลึกด้วยค่ะ
สักพักก็พากันเดินกลับอย่างภาพที่เห็นค่ะ เกินคำบรรยาย อิอิอิ
เดินตามรอยเท้าพ่อ(ปู่) จริงๆ ใช่ไหมคะ
ดูลักษณะการเดินของคนหลังสุดซิคะ เหมือนเค้ากำลังสนุกกับการได้ทำอะไรตามตัวอย่างที่เห็นอยู่ด้านหน้า อย่างคึกคัก และมีความสุขกับสิ่งที่ได้ทำ...ตามพี่ชาย...จริงๆ
การเปลี่ยนแปลงบางครั้งโดยไม่มีการวิเคราะห์ให้รอบคอบเสียก่อน แต่อยากเปลี่ยนเพื่อไม่อยากทำตามคนอื่นกลัวคนมองว่าไม่ดีไม่มีความคิดเป็นของตนเอง ชอบทำตามคนโน้นคนนี้บางครั้งอาจก่อให้เกิดผลเสียได้เช่นกัน ในขณะเดียวกัน บางครั้งการทำตามต้นแบบหรือต้นฉบับในสิ่งที่ดีและถูกต้องอยู่แล้วก็ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนเสียทุกอย่าง เพียงแค่เราปรับเปลี่ยนเพิ่มเติมบ้างเล็กน้อยให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้นน่าจะเป็นประโยชน์มากยิ่งกว่า....








ดีใจที่ได้อ่านบันทึกอีกครั้ง..
คราวนี้มาแนวปรัชญาเลยนะ...
เรียนรู้..บางทีก็เลียนแบบ...
...ขอบคุณครับ...
มาฝากรอยบันทึกสาวน้อยถึงเด็กน้อย คนของความรักทั้งสองคน
บันทึกนี้ทำให้นึกถึงคำพูดที่ว่า "ตามหลังผู้ใหญ่หมาไม่กัด"
แต่ปัจจุบัน ในยุคที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว พุ่งปริ๊ดตามความไวของการสื่อสาร ทำให้กลับมาย้อนคิดว่า บางครั้งผู้ใหญ่ก็ทำให้เด็กที่เปรียบเหมือนผ้าขาวสะอาดเกิดความไม่เข้าใจต่อพฤติกรรมที่เป็นอยู่ในปัจจุบันนี้ ดังนั้น การที่จะสอนลูกหลานให้เกิดความดีงาม และเรียนรู้ที่จะอยู่ในสังคมได้นั้น ต้องประกอบไปด้วยหลาย ๆ ส่วน การมีผู้นำที่ดีก็ย่อมมีชัยไปกว่าครึ่ง
........
เอ....ถึงตอนนี้ทำให้คิดว่า หนักไปไหม สำหรับการทักทายที่ขาดหายไปตามช่วงของกาลเวลา อิอิอิ
เอาเป็นว่ามาบอกว่าคิดถึง และอยากเห็นบันทึก พร้อมกับภาพสวย ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ เหมือนเดิม
เขียนได้คลาสสิกดีคะ
สวัสดีค่ะพี่นัส
เรียนรู้...รู้เรียน...
รอบรู้...รู้รอบ...
ไม่เน้นในกรอบ...นอกกรอบบ้างบางเวลา
ขอบคุณมากมายค่ะ
สวัสดีค่ะน้าอึ่งอ๊อบ คนสวย
ขอบคุณมากค่ะที่แวะมาให้กำลังใจ และยังคิดถึงกันเสมอมา
เดินตามหลังผู้ใหญ่หมาไม่กัด....จริงหรือ?
บางครั้งอาจจะโดนกัดได้...เพราะผู้ใหญ่ตกใจกลัวแล้วเอาตัวรอดก่อน วิ่งหนีเพื่อความอยู่รอด... อิอิอิ ขำๆค่ะ
ขอบคุณมากมายค่ะ คิดถึงนะคะ
สวัสดีค่ะคุณ
อารมณ์ของภาพพาไปค่ะ
ขอบคุณมากมายค่ะที่แวะมาทักทายกัน