เตือนใจ เตือนตน...เรื่องของคนขยันขี้เกียจอย่างฉัน

 

 

 

มีคนเคยกล่าวว่า...

                        “มนุษย์มิได้มีความเฉลียวฉลาดและเก่งกาจสามารถ  เพราะพรสวรรค์ที่ฟ้าประทานให้  อีกทั้งมนุษย์ก็ไม่ได้ไม่เอาไหน  และโง่เง่าเต่าตุ่นไม่ได้เรื่องเพราะฟ้าประทานให้เช่นกัน  แต่สิ่งที่ทำให้มนุษย์แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง  นั่นคือความขยันหมั่นเพียร และความเกียจคร้าน”

 

            ระหว่างความแตกต่างนี่เองทำให้ผลผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นกับมนุษย์แตกต่างกัน  เพราะความฉลาดและวาสนา จะทำให้มนุษย์คนหนึ่งมีโอกาสมากกว่าอีกคนหนึ่งก็จริงอยู่  แต่การที่จะได้รับความสำเร็จในชีวิต  ย่อมน้อยกว่าผู้ที่ด้อยโอกาส  หากคนๆนั้นไม่ลงมือทำ  และไม่ขยันหมั่นเพียร  มัวแต่เกียจคร้าน  เอาแต่สบาย

            ดังนั้น  จงขยันที่จะ คิด ขยันที่จะ เรียนรู้ ขยันที่จะ ทำลงมือทำในสิ่งที่คิด  จะสามารถนำชีวิตไปสู่เป้าหมายได้  อย่าปล่อยวาสนามาเป็นตัวกำหนดชีวิต  แต่ต้องนำความขยันมากำหนดชีวิตของเราเอง

 

                        เคยมีคนกล่าวไว้ว่า “เก่งไม่กลัว กลัวช้า” นั้น

                             ขอให้จดจำคำคมใหม่ว่า

                             “เก่งไม่กลัว กลัวเกียจคร้าน”

 

                             เมื่อทั้งเก่งและไม่เกียจคร้าน

                   ความสำเร็จจึงอยู่เพียงปลายมือคว้าเท่านั้น

 

            ข้อคิดเตือนตนจากหนังสือ ขอให้ชีวิตดี ขอให้มีกำลังใจ โดยเบญญาวัธน์  หนังสือที่ซื้อเพื่อให้เป็นของขวัญให้กับวันดีๆของตัวเองเมื่อปีที่แล้ว  วันนี้ได้มีโอกาสหยิบขึ้นมาอ่านอีกครั้งแล้วรู้สึกสะกิดใจกับข้อคิดนี้

ความขยัน  ดูช่างหายห่างไกลไปจากชีวิตของตัวเองซะเหลือเกินในช่วงนี้  ฉันรู้สึกละอายแก่ใจทุกครั้งที่มีหลายๆคนรอบๆข้างชอบบอกว่าฉันเป็นคนขยัน  แต่ขยันที่เขาเหล่านั้นเห็นเป็นเพียงการกระทำตามหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายให้สำเร็จลุล่วงไปเท่านั้น (สำหรับฉัน  ถ้าจะบอกว่า ขอทำเพียงเพื่อให้เสร็จๆไปก็ไม่น่าจะผิดนัก) ยังมีอีกหลายสิ่งหลายอย่างมากมายที่ฉันหมักหมมไว้ด้วยงานในหน้าที่ของฉันที่พวกเขายังไม่รู้(แต่ฉันรู้อยู่แก่ใจ...น่าตีจริงๆฉันนี่)

จงขยันที่จะ คิด ขยันที่จะ เรียนรู้ ขยันที่จะ ทำ ลงมือทำในสิ่งที่คิด  ข้อความนี้สะกิดใจฉันได้ดีจริงๆ ฉันมานั่งนึกทบทวนอยู่นานว่าทำไมเดี๋ยวนี้ฉันถึงได้มีตัวขี้เกียจเกาะอยู่หนาแน่นขนาดนี้  (ขี้เกียจตัวเป็นขน จนสันหลังยาวแล้วด้วย) ฉันคนเก่าที่เคยคิดอยากทำนั่น  ทำนี่อยู่ตลอดเวลาหายไปไหน(หายไปนานแล้วด้วย) เรื่อยๆมาเรียงจริงๆชีวิตฉัน

ไม่ได้การแล้วล่ะ  ถ้าปล่อยไปแบบนี้ฉันต้องแย่แน่ๆ  ถึงเวลาแล้วที่ต้องลุกขึ้นมาสลัดความขี้เกียจออกจากตัวเองอย่างจริงๆจังๆซะที  ค่อยๆแคะ  ค่อยๆแกะเจ้าตัวขี้เกียจออกไป  บางทีเจ้าตัวขยันของฉันอาจจะหน้าตาดีก็ได้ อิ..อิ..

ขอบคุณข้อคิดจากหนังสือ ขอให้ชีวิตดี ขอให้มีกำลังใจ โดย เบญญาวัธน์

ขอบคุณ ภาพประกอบสวยๆจากเวบไซด์