มิลินทปัญญา - รสปฏิสังเวทีปญหา ๖๕
พระราชาตรัสถามวา "พระผูเปนเจา คนที่ยังมีราคะกับคนที่ปราศจาก ราคะแล้ว
ต่างกันอยางไร ?"
พระเถรเจาถวายวิสัชนาวา : "ขอถวายพระพร ผูหนึ่งยังหมกมุน ผูหนึ่งไมหมกมุน."
พระราชา : "ขอที่วาหมกมุนและไมหมกมุนนั้นอยางไร ?"
พระเถรเจา : "คือ คนหนึ่งยังมีความตองการ, ผูหนึ่งไมมีความตองการ."
พระราชา : "พระผูเปนเจา ขาพเจาเห็นอยางนี้วา 'บุคคลที่ยังมีราคะและบุคคลที่ปราศจากราคะแลว ยอมปรารถนาแต่ของเคี้ยวของกินที่ดีดวยกันหมดทุกคน ไมมีใครปรารถนาของเลว."
พระเถรเจา : "บุคคลที่ยังไมปราศจากราคะ บริโภคโภชนะ ทั้งรูสึกรส ทั้งรูสึกความกําหนัดในรส, สวนบุคคลที่ปราศจากราคะแลว บริโภคโภชนะ รูสึกแตรส หารูสึกความกําหนัดในรสไม."
พระราชา : "พระผูเปนเจาชางฉลาดจริง ๆ."
