ห้าโมงครึ่งกลับถึงถิ่นแผ่นดินแม่ เหนื่อยกันแปล้แต่ก็ยังต้องอยู่
เพื่อพบท่านอธิการบดีเคยู ชาวนนทรีทุกผู้สู้ยิบตา
รองอธิการสุรีย์ กล่าวต้อนรับ และพร้อมกับแนะนำให้คำปรึกษา
พร้อมด้วยรองฯหลายท่านร่วมสนทนา ที่อาคารสารนิเทศห้าสิบปี
จบลงด้วยอาหารท่านรับเลี้ยง โดยพร้อมเพรียงรับประทานกันอิ่มหมี
เสร็จแล้วรีบแยกย้ายกันไปทันที เพื่อเข้าที่พักผ่อนตอนค่ำคืน
เคยูโฮม สิ้นฤทธิ์สนิทแล้ว เปิดคล่องแคล่วสมใจนึกแม้ดึกดื่น
เสียงก๊อกแก๊กปึงปังเกือบทั้งคืน แม้ดึกดื่นคืนค่อนผมนอนไว
ท่านศุภโชค กริ๊งกร๊างว่าพี่ครับ โทรศัพท์คุณหมอนะเบอร์ไหน
ต้องขอโทษเพราะไม่ทราบว่าเบอร์ใด จำไม่ได้เบอร์หมอจิราภรณ์
น้องยงยุทธ์ ก็ช่วยย้ำจำไม่ได้ เสียงบอกให้น้องนั่งฟังใหม่ก่อน
หมออย่างว่า มิใช่หมอจิราภรณ์ เลยต้องนอนตัวงอหัวร่อกัน
หมอจิราภรณ์ตอนเช้าแจ้งข่าวว่า คนขอยาแก้แพ้หลายขนาน
แพ้อะไรสงสัยอยู่เป็นนาน งงเลยฉันแก้แพ้ไพ่ไงเล่าเธอ
เคยูโฮมสร้างตำนานอันระทึก ให้รำลึกนึกถึงอยู่เสมอ
จดบันทึกเป็นตำนานการมาเจอ คงละเมอเพ้อถึงคำนึงนาน
วันที่แปด สิงหา สองโมงเช้า เก็บกระเป๋าเตรียมเดินทางอย่างที่ผ่าน
และไปกราบสามท่านบูรพาจารย์ ผู้ประทานเคยูคู่เมืองไทย
ขอเดชะบารมีของสามท่าน โปรดประทานปกป้องคุ้มครองให้
ลูกนนทรีเมืองดาบทุกคนไซร้ สอบผ่านได้เรียนจบครบพร้อมกัน
แล้วไปพร้อมกันที่ตึกนิเทศ วิทยาเขตกำหนดให้พบท่าน
รองคณบดีสองรายการ ซึ่งแทนท่านคณบดีมีราชการ
รองคณฯบัณฑิตให้ข้อคิดว่า การศึกษามหาบัณฑิตต้องคิดอ่าน
หมั่นศึกษาค้นคว้าวิชาการ ให้ทุกท่านหมั่นศึกษาด้วยตนเอง
รองคณบดี ศึกษาศาสตร์ ได้ประกาศมิใช่เน้นคนเก่ง
แต่เน้นการค้นคว้าด้วยตนเอง และเน้นเก่งคุณภาพทราบหลักการ
แล้วแยกกลุ่มพบอาจารย์ที่ปรึกษา กรรมการสาขาเอกบริหาร
และสาขาวิชารองตามต้องการ หนึ่งประธานแปดนิสิตพิจารณา
นำเสนอโครงร่างต่างเห็นชอบ และตรวจสอบความถูกต้องของเนื้อหา
ให้ทั้งสามเห็นชอบกรอบเวลา ทั้งภาษาฟอร์มแม็ต ต้องแม็ทช์กัน
เพราะตึกสารนิเทศเป็นเหตุให้ บางคนได้สร้างสำนวนชวนขบขัน
กลัวน้อยหน้าผองเพื่อนร่วมเรียนกัน จึงขยันสร้างตำนานอันจำเป็น
ท่านประเทือง สี่ตาว่าชัดแล้ว เดินถือแก้วกาแฟแลไม่เห็น
ชะโงกหน้าชนกระจกโป๊กกระเด็น กาแฟกระเซ็นเห็นดาวอยู่พราวพรรณ
บ่ายโมงตรงไปดูงานโรงเรียนสาธิต ตามลิขิตโครงการที่จัดสรร
ให้ไปดูการบริหารและจัดการ ทุกทุกด้านในโรงเรียนเขียนรายงาน
อาจารย์ใหญ่สาธิต กล่าวต้อนรับ และพร้อมกับเล่าเทคนิคการบริหาร
ท่านจัดให้เป็นศูนย์บริการ เน้นปริมาณคุณภาพทราบทั่วไป
แล้วแยกย้ายไปดูงานทุกฝ่าย ที่เขาได้ปฏิบัติเป็นนิสัย
เพราะเป็นแปลงสาธิตบัณฑิตไทย ความภูมิใจของเคยูควบคู่กัน
เยี่ยมชมห้องสมุดอีเล็คทรอนิค ที่เป็นอีกศูนย์หนึ่งซึ่งสร้างสรรค์
ชาวนนทรีเมืองดาบทราบพร้อมกัน ขอบคุณท่านที่สนองความต้องการ
แล้วกลับไปพบอาจารย์ตรวจงานต่อ กะว่าพอครบถ้วนที่ควรอ่าน
ได้เวลาสี่โมงครึ่งจึงเลิกงาน และเริ่มการเดินทางไป อยุธยา
จากบางเขน เอนหลังนั่งสังเกต เพื่อหาเหตุให้หายคลายกังขา
เสาคอนกรีตคู่ขนานผ่านสายตา มีมูลค่าหลายสิบล้านที่ผลาญไป
อาจารย์บอกคือโฮปเวลล์อันเหลวแหลก เป็นของแปลกคู่เมืองเรื่องเหลวไหล
จากโฮปเวลล์เป็นโฮปเลสสังเวชใจ จะหาใครรับผิดชอบโปรดตอบที
หกโมงครึ่งถึงอยุธยา คราใกล้ค่ำ รุ่นพี่นำไปทานข้าวกลางกรุงศรี
เห็นร่องรอยถูกเผาเศร้าสิ้นดี ราชธานีเมืองทองของไทยเรา
ยิ่งเห็นซากกรุงเก่าเศร้าใจแสน คิดแล้วแค้นไอ้พม่าที่มาเผา
ถ้าย้อนยุคไปได้ก็จะเอา ไฟไปเผาไอ้พม่าให้สาแก่ใจ
แต่เจ็บใจจนใจไม่อาจย้อน ได้แต่นอนโศกาน้ำตาไหล
อนิจจาเราเกือบสิ้นความเป็นไท เพราะเหตุใหญ่คือไทยแตกสามัคคี
เคยเสียกรุงแต่ตีแก้คืนมาได้ ความเป็นไทถ้าเสียไปสิ้นศักดิ์ศรี
ไทยปกป้องความเป็นไทด้วยชีวี ลูกนนทรีจะยอมพลีเพื่อชาติไทย
(มีต่อ.......)
