Dialogue สุนทรียสนทนา รากฐานการพัฒนาสู่องค์กรแห่งการเรียนรู้
เช้าวันนี้เป็นวันแรก ถือเป็นโอกาสอันดี ที่ได้พบปะกับทีมนายช่างใหญ่ แห่งสยามคูโบต้าอุตสาหกรรม เดินทางถึงจุดหมายปลายทางพร้อมกับวิทยากร (ดร.มนต์ชัย พินิจจิตรสมุทร) ณ อิงธาร รีสอร์ท จ.นครนายก
กระบวนการเริ่มด้วยการพักผ่อนตามอัธยาศัย พอถึงเวลาที่กำหนดไว้ เริ่มต้นด้วยการกล่าวทักทาย “สวัสดี” เป็นคำทักทายแบบไทย ๆ ที่ไม่เป็นทางการ เป็นจุดเริ่มต้นแห่งการเรียนรู้ร่วมกัน เพื่อทำให้บรรยากาศผ่อนคลาย จากนั้นท่านวิทยากร (ดร.มนต์ชัย) ให้แนวทาง หลักการ แนวคิด วิธีการที่จำเป็นต่อการทำ Dialogue เริ่มต้นจากการตั้งวงจากวงใหญ่ และค่อย ๆ ลดระดับของวงลงไปเรื่อยเป็นวงกลาง วงเล็ก ตามลำดับ บางช่วงของการตั้งวงเริ่มด้วยหัวข้อที่เกี่ยวกับที่มาที่ไปของผู้เข้าร่วมถึงวิถีทางในการเข้ามาร่วมงานกับ บจ. สยามคูโบต้าอุตสาหกรรม ทำให้ผู้เข้าร่วมได้ย้อนไปคิดถึงวันวาน (ไม่แน่ใจว่าเป็นวันวานยังวานอยู่หรือเปล่า) สมัยเมื่อครั้งเข้ามาอยู่ร่วมกับ บจ. สยามคูโบต้าอุตสาหกรรมใหม่ ว่าช่วงนั้น รุ่นพี่ ๆ มีความลำบากมากน้อยเพียงใด ในการเข้าไปซ่อมเครื่อง การไปติดต่อกับผู้ค้าคนกลาง ติดต่อกับชาวบ้านผู้ซึ่งเป็นผู้มีพระคุณกับองค์กร ยิ่งพูด ก็ยิ่งทำให้รักองค์กรมากขึ้น บางท่านประกาศเลยว่าจะไม่ไปจาก บจ.สยามคูโบต้าอุตสาหกรรมแน่นอน บางช่วงของกิจกรรมพูดถึงประสบการณ์ที่ผ่านมาเกี่ยวกับการฟังผู้อื่น ผู้เข้าร่วมบางรายถึงกับเอ่ยมาเลยว่า “ผมเสียดายเวลาที่ผ่านมาที่ผมไม่ได้ฟังในสิ่งที่ลูกน้องผมจะพูด”มันเป็นความรู้สึกที่ฝังลึกในจิตใจมานาน ในแต่ละช่วงจะมี ดร.มนต์ชัย เปรียบเสมือนคุณประคอง จะคอยสังเกตและให้คำปรึกษาว่าแต่ละวงต้องปรับอะไรบ้าง ก็ค่อยปรับกันไป เพื่อให้เกิด Dialogue อย่างลื่นไหล
พอวันที่สองของการเข้าร่วมกิจกรรมเริ่มด้วยการเปิดโอกาสให้ผู้เข้าร่วมได้ซัก-ถาม เพื่อให้เกิดความชัดเจนยิ่งขึ้น และหายสงสัยในประเด็นต่าง ๆ และต่อจากนั้นก็เข้าสู่การตั้งวงเพื่อทำ Dialogue เชิงลึกมากกว่าเมื่อวานและลงไปเนื้องานมากยิ่งขึ้น
จากการร่วมกิจกรรมครั้งนี้ ทำให้ย้อนกลับไปคิดถึงช่วงแรกของชีวิตที่เดินทางเข้าสู่การทำงานครั้งแรกในชีวิต เราก็เหมือนกับพนักงานระดับปฏิบัติงานทั่วไปที่มีเรื่องอยากจะปรึกษากับหัวหน้าหรือผู้บังคับบัญชา แต่ด้วยวุฒิภาวะจึงทำให้เราไม่กล้าที่จะคุย เพราะกลัวว่าพอคุยหรือพูดอะไรไป ไม่ถูกต้อง จะให้ทำให้ถูกดุหรือหาว่าไม่รู้เรื่องอย่ามาพูด คนเราทุกคนมี เวลา โอกาสที่เท่าเทียมกัน ไม่ควรที่จะไปปิดกั้นโอกาสของคนอื่น เราต้องไม่กลัวในสิ่งที่ยังมาไม่ถึง และไม่ต้องไปกังวล (เตรียมใจไว้บ้างแต่เล็กน้อย) อะไรจะเกิดขึ้น ทุกอย่างมีทางแก้ไขได้เสมอ ความสำเร็จอยู่ใกล้แค่เอื้อม
