|
เที่ยงวันก่อนนี้ผู้เขียนได้มีโอกาสกลับมาทานมื้อกลางวันที่ภาคฯหลังจากที่ออกไปเป็นวิทยากรกลุ่ม
ก็ได้ยินเรื่องราว
เรื่องเล่าที่ดูจะตื่นเต้นเป็นพิเศษ นั่นคือ
การเกิดภาวะ Malignant
Hyperthermia กับผู้ป่วยในห้องผ่าตัดของเรา
หลายท่านที่ปฏิบัติงานอยู่
รพ.ศรีนครินทร์มานานคงได้เพียงแค่ได้ยินชื่อ
แต่คงไม่มีใครเคยมีประสบการณ์ในโรงพยาบาลของเรา
ผู้เขียนตามดูคุณภาพงานบริการของเรามานานเกือบสิบปี...ก็เพิ่งเคยได้ยินเรื่องจริง...ของจริง...คราวนี้แหละ
ผู้เขียนเคยนำแนวทางปฏิบัติทั้งหมดที่ทางราชวิทยาลัยได้กรุณาจัดทำไว้ให้มา
link ไว้ให้
ที่บันทึก
วิสัญญีพยาบาลควรสนใจ
:
แนวทางปฏิบัติของราชวิทยาลัยวิสัญญีแพทย์แห่งประเทศไทย
แต่ประเด็นที่ได้ยินนี้
ดูเป็นอะไรที่...สดๆ...ร้อนๆ...เสียงเล่าอย่างตื่นเต้นของคนในทีมได้แก่...อยู่ดีๆก็ไข้ขึ้นสูงปรี๊ด
CO2 ในลมหายใจออก.. ต้องรีบไปเอายา dantrolene.....
จึงอยากหยิบเอามาเฉพาะ
 Malignant
hyperthermia (MH or MHS for
"malignant hyperthermia syndrome", or "malignant hyperpyrexia due
to anaesthesia") is a rare life-threatening condition that is
triggered by exposure to certain drugs used for general anesthesia (specifically all volatile anesthetics), nearly all gas anesthetics,
and the neuromuscular blocking agent succinylcholine. In susceptible individuals, these drugs can
induce a drastic and uncontrolled increase in skeletal muscle oxidative metabolism, which overwhelms the body's capacity to
supply oxygen, remove
carbon dioxide,
and regulate body temperature, eventually leading to circulatory collapse and death if not treated
quickly.
Susceptibility to MH is often inherited as
an autosomal dominant disorder, for which there are at least 6 genetic
loci of interest,[1]
most prominently the ryanodine receptor gene (RYR1). MH susceptibility is phenotypically
and genetically related to central core disease (CCD), an autosomal dominant disorder
characterized both by MH symptoms and myopathy. MH is
usually unmasked by anesthesia, or when a family member develops
the symptoms. There is no simple, straightforward test to diagnose
the condition. When MH develops during a procedure, treatment
with dantrolene sodium is usually initiated; dantrolene and the
avoidance of anesthesia in susceptible people have markedly reduced
the mortality from this condition.
 Treatment
Dantrolene
sodium, the only available medical treatment for malignant
hyperthermia.
The current treatment of choice is the
intravenous administration of dantrolene, the only known antidote, discontinuation
of triggering agents, and supportive therapy directed at correcting
hyperthermia, acidosis, and organ dysfunction. Treatment must be
instituted rapidly on clinical suspicion of the onset of malignant
hyperthermia.[citation
needed]
Dantrolene is a muscle relaxant that appears
to work directly on the ryanodine receptor to prevent the release
of calcium. After the widespread introduction of treatment
with dantrolene the mortality of malignant hyperthermia fell
from 80% in the 1960s to less than 10%. Dantrolene remains as the
only drug known to be effective in the treatment of
MH.[16]
Its clinical use has been limited by its
low water
solubility, leading
to requirements of large fluid volumes which may complicate
clinical management. Azumolene is a 30-fold more water-soluble
analogue of dantrolene that also works to decrease
the release of intracellular calcium by its action on the ryanodine
receptor. In MH susceptible swine, azumolene was as potent as
dantrolene.[17]
It has yet to be studied in vivo in humans, but may present a
suitable alternative to dantrolene in the treatment of
MH.
 Prevention
In the past, the prophylactic use of dantrolene was recommended for MH susceptible patients
undergoing general anesthesia.[16]
However, multiple retrospective studies, have demonstrated the
safety of trigger-free general
anesthesia in these
patients in the absence of prophylactic dantrolene administration.
The largest of these studies looked at the charts of 2214 patients
who underwent general or regional
anesthesia for an
elective muscle biopsy. 1082 of the patients were muscle biopsy
positive for MH. Only five of these patients exhibited symptoms
consistent with MH, four of which were treated successfully
with parenteral dantrolene, and the remaining one recovered
with only symptomatic therapy.[18]
After weighing its questionable benefits against its possible
adverse effects, experts no longer recommend the use of
prophylactic dantrolene prior to trigger-free general anesthesia in
MH susceptible patients.[16]
The only sure way to prevent MH is to avoid
the use of triggering agents in patients known or suspected of
being susceptible to MH.[citation
needed]
 Epidemiology
The incidence has been reported to be between 1:4,500 to
1:60,000 procedures involving general
anaesthesia. This
disorder occurs worldwide and affects all racial groups. Most cases
however occur in children and young adults, which might be related
to the fact that many older people will have already had surgeries
and thus would know about and be able to avoid this
condition.[citation
needed]
(ที่มา: http://en.wikipedia.org/wiki/Malignant_hyperthermia.
Retrieved 1 July
2009)
รายละเอียดของผู้ป่วยรายนั้นคงเป็นเรื่องที่น่าสนใจอย่างมากๆ...มากกว่าทฤษฎีที่นำมาบันทึกไว้ข้างต้น
และที่สำคัญผู้เขียนอยากได้ยินเรื่องนี้นำเข้ามาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันใน
M&M
Conferences หรืออาจจะเป็น Interesting Case
ซึ่งน่าจะมีเร็วๆนี้ค่ะ...
แล้วจะนำมาเล่าให้ฟัง
คอยติดตามนะคะ
|
